மரணக் காவியங்கள்

எனது இருப்புக்காய்
உன்னைக் கொல்வேன்

என் சோதரா,
மரணத்துள் நானும் நீயும் நீந்துகிறோம்

நிழல்கள் எம்மைத் துரத்துகின்றன
வேதனைக்காகவேனும்
அழும்படி கட்டளையிடும் அவை
வேளா வேளைக்கு
எச்சரிக்கை செய்ததாகவும் புலம்புகின்றன

காற்றின் உதைப்பில்
பட்டம்விட்டே பழகியவர்கள் நாம்
எந்தெந்தத் திசைகளில் என்ன காற்றென்பதை மறந்து
நீ விளையாட்டைத் துவக்கினாயோ
அன்றி நானோ கேள்விகள் தொலைந்த..........
முழுவதும் வாசிக்க இங்கே அழுத்தவும்.