வெள்ளை வேட்டி அரசியல்

பி.இரயாகரன்
23.01.2008

இப்படி தமது அரசியல் என்னவென்று சொல்லாது வித்தை காட்டுபவர்கள் தேசம். புலி, புலியெதிர்ப்பு அரசியலில் மிதப்பவர்கள். அரசியல் ரீதியாக எதையும் தெளிவாக முன் வைக்காதவர்கள். மற்றவன் தனிநபர் தாக்குதல் செய்வதாக கூறியபடி, எந்த அரசியலுமின்றி தனிநபர் தாக்குதலை நடாத்துபவர்கள். தேசத்தினதும், அதில் இயங்கும் வெள்ளைவேட்டி தெருப் பொறுக்கிகளினதும், அரசியல் இதுவே ஆகி விடுகின்றது.

எல்லா பொறுக்கிகளைப் போலவும் மரணித்தவரை வைத்து, அரசியல் செய்ய முனைகின்றது. தேசம் கூறுகின்றது 'தனக்குள்ளேயே முரண்பட்டு சமூகத்தை நிந்தித்து திட்டித் தீர்த்து தன்னையொரு இடதுசாரி புத்திஜீவி என அவர் நிரூபிக்க முயல்கின்றார். அவர் மரணித்தவர்களையும் விட்டுவைப்பதில்லை." என்கின்றார். நாம் சமூகத்தை திட்டி தீர்க்கின்றோமாம்! சரி, எங்கே? எப்போது? எப்படி? அதை எடுத்து வைக்க வேண்டியது தானே. சமூகத்தை அணிதிரட்ட முடியாது என்று கூறி, இலங்கை இந்திய அரசுகளுடனும், ஏகாதிபத்தியங்களுடனும் சலசலக்கும் நீங்கள், சமூகம் பற்றிக் கதைப்பதே அரசியல் வேடிக்கை தான்.

இவர்கள் சமூகத்தை என்று கூறுவது எதை? புலியெதிர்ப்பு கும்பலைத் தான். மக்களுக்கு எதிராக, இலங்கை இந்திய முதல் ஏகாதிபத்தியம் வரை கூலிக்கு மாரடிக்கும் ஜாம்பவான்களைத் தான் சமூகம் என்கின்றனர். இவர்களின் அரசியல் வரையறைப்படி, புலியெதிர்ப்பில் எந்த வர்க்க முரண்பாடும், சமூக முரண்பாடுகளும் பிரதிபலிப்பதில்லை. நாங்கள் எல்லாம் ஒன்று தான் என்ற போலி மூகமுடியை அணிந்துகொண்டு, எதிர்புரட்சிக்கு முற்போக்கு முலாம் பூசுவது தான், இதன் பின்னுள்ள அரசியல். புலியை எதிர்த்தால் அது முற்போக்கு. அதை நாம் கேள்விக்குள்ளாகினால் மனநோய், தனிநபர் தாக்குதல் என்கின்றனர்.

இப்படிக் கூறி தேசம் முதற்கொண்டு தமது அரசியலை மூடிமறைக்கின்றனர். தமது அரசியல் பின்புலம் மக்களுக்கு தெரிந்து விடக் கூடாது என்பதில், இப்படி அதிதமான அக்கறை. இதனால் எமது எழுத்து விளங்குவதில்லையாம்! யாரும் வாசிப்பதில்லையாம்! எத்தனை பேர் உள்ளனராம்!

இப்படி கோயபல்ஸ் பாணியில் விடாக்கண்டர் போல் மீளமீளப் புலம்புகின்றனர். இவை எல்லாம் எதற்காக கூறுகின்றனர். உங்கள் அரசியல் என்ன? எப்படி மக்களின் விடுதலைக்கு வழி சொல்லுகின்றீர்கள் என்று நாம் கேள்வியை எழுப்பியதால் கூறுகின்றனர். தம்மை எவரும் இவ்வாறு அம்பலப்படுத்தக் கூடாது என்பதற்காகத் தான் இப்படி அவதூறு செய்கின்றனர்.

நீங்கள் கூறுவது போல் நாம் 'சமூகத்தை நிந்தித்து திட்டித் தீர்த்து" அரசியல் செய்வதாக எடுப்போம். அந்த சமூகத்தை தீட்டித் தீர்ப்பதாக கூறும் நீங்கள், எப்படி சமூகத்துடன் இணைந்து நிற்கின்றீர்கள். அரசியல் ரீதியாக எப்படி சமூகத்தின் அரசியலை பேசுகின்றீர்கள்? அதை முதலில் வையுங்கள். அதை வைக்க, உங்கள் அரசியலால் முடியாது. ஆகையால் தான், எம்மை தாறுமாறாக அவதூறு செய்து திட்டுகின்றீர்கள் அல்லவா!

அடுத்து என்ன சொல்லுகின்றீர்கள். 'மரணித்தவர்களையும் விட்டுவைப்பதில்லை." என்கின்றீர்கள். 'பராவின் மரணம் தொடர்பான இரயாகரனின் கட்டுரையையும் அந்நண்பர் தந்து அவற்றுக்குப் பதிலளிக்கும்படி கேட்டுக் கொண்டார். முதலில் பதிலளிப்பதில்லை என்ற எண்ணமே ஏற்பட்டது." இப்படி வேடிக்கை காட்டுகின்றார். பின் '.. நீங்கள் பராவுக்கு மட்டும் செய்யவில்லை சபாலிங்கத்திற்கும் செய்துள்ளீர்கள் உங்கள் உறவினரான கலைச்செல்வனிற்கும் செய்துள்ளீர்கள்" என்று நண்பரின் மொழியில் கூறுகின்றார். என்ன செய்ய சொல்கின்றார். நாங்கள் மரணத்தை வைத்து அரசியல் செய்வோம், ஆனால் அதை கண்டு கொள்ளக் கூடாது என்கின்றார். தாம் செய்யும் அரசியலோ புனிதமானது. அதை விமர்சிக்க கூடாது என்கின்றார்.

நீங்கள் முரண்பாடாக கூறுவதை பாருங்கள். 'மரணம் என்பது நிரந்தரமான பிரிவு. ஈடுசெய்ய முடியாத இழப்பு. இது வெறுமனே இசங்களுடன் மட்டும் சம்பந்தப்பட்டதல்ல. அதற்கும் அப்பால் மனித நேயத்துடன் சம்பந்தமானது." என்கின்றீர்கள். இதை உங்களால் காப்பாற்ற முடிகின்றதா? மரணத்தை அரசியலாக்கி விலை பேசுவது யார் ? இலாபம் தேடுவது யார்?. நீங்கள் கூறியவாறே மரணத்தை அரசியல் அறுவடைக்காக இல்லாத எல்லைக்குள் அணுகினால், அந்த துயரத்தை அப்படிப் பகிர்ந்து கொண்டால், நாம் சொல்வதற்கும் எதுவுமில்லை. அதே துயரமும், மனக்கவலையும் எமக்கும் உண்டு.

இதைவிடுத்து மரணத்தின் துயரத்தை அரசியலாக்கினால், அதை அரசியலாக பயன்படுத்தினால், அந்த அரசியல் மீது எமக்கு விமர்சனம் உண்டு. உண்மையில் இங்கு துயரம் பகிரப்படுவதில்லை, மாறாக கீழ்த்தரமான அரசியல் செய்யப்படுகின்றது. அந்த போலித்தனத்தை, அந்த போக்கிலித் தனத்தை, அந்த இழிவான கேடுகெட்ட அரசியலை நாம் அம்பலப்படுத்துகின்றோம்.

மரணத்தைப் பயன்படுத்தி அரசியல் செய்யவில்லை என்று உங்களால் சொல்ல முடியுமா? உயிருடன் வாழ்ந்த போது முதுகுக்கு பின்னால் மரணித்தவரை தீட்டித் தீர்த்தவர்கள், மரணத்தின் பின்னால் கட்டியழுது அங்கு அரசியல் கோமாளி நாடகங்கள் ஆடவில்லை என்று உங்களால் சொல்ல முடியமா? இப்படி கேடுகெட்டவர்கள் மரணத்தை அரசியல் ஆக்கினால், நாம் அதன் மீது கருத்துக் கூறுவோம்.

நாம் எந்தவிதத்திலும் இந்த அரசியலுடன் சம்பந்தப்படாத, மரணம் அடைந்த குடும்பத்தினரின், உறவினர்களின், நண்பர்களின் துயரத்தை என்றும் கொச்சைப்படுத்தியது கிடையாது. அவர்களின் துயரம் மலையளவானது. பராவின் மரண நிகழ்வில் கலந்துகொள்ளும் சந்தர்ப்பம் எமக்கு கிடைத்து இருப்பின், நாம் கலந்து கொண்டு இருப்போம். ஆனால் அரசியல் செய்வதற்காகவல்ல.

மரணங்கள் சொல்லும் செய்தி வலிமையானது. அதன் துயரமும், கவலைகளும் மனித இனத்துக்கு பொதுவானது. அப்படி நாங்களும், நீங்களும் கலந்து கொள்ளும் வரை, எமக்கு இதையிட்டு விமர்சனம் கிடையாது.

மாறாக மரணத்தை அரசியலாக்கினால், எரிகின்ற வீட்டில் அள்ளியது இலாபம் என அரசியல் ஆதாயம் தேடினால் அதன் மீது விமர்சனம் உண்டு. பொது வாழ்வில் ஈடுபடும் நபரின் நடத்தைகள், அவரின் அரசியல், அதை வைத்து பிழைப்பு நடத்துகின்ற அரசியல் பொறுக்கிகள் மீதான விமர்சனம், இப்படி தவிர்க்க முடியாததாகிவிடுகின்றது.

'மரணித்தவர்களையும் விட்டுவைப்பதில்லை." என்று கூறி, சபாலிங்கத்தை, கலைச்செல்வனை மட்டும் நாம் விமர்சிக்கவில்லை. நாம் ராஜீவ், சிவராம், பாலசிங்கம், உமாகாந்தன், புஸ்பராஜா, டயானா, அன்னை தெரேசா, அரபாத் என்ற நீண்ட, எல்லையில், மரணத்தின் பின்னான விமர்சனத்தை செய்துள்ளோம். அப்படியிருக்க சபாலிங்கத்தையும், கலைச்செல்வனையும், பராவையும் சொல்லி, உங்கள் நண்பருடன் சேர்ந்து பிழைப்புவாத பொறுக்கி அரசியலா செய்கின்றீர்கள். பொது வாழ்வின் மீதான விமர்சனமும், சாதாரண மனிதர்கள் மீதான விமர்சனமும் ஒன்றல்ல.

அந்த தாய் பற்றி எனது கருத்து, அப்படிப்பட்டதே. ஒரு சாதாரண பெண் என்ற குறிப்பிட்டுத்தான், அவரின் உயர்வான விதிவிலக்கான சமூகம் சார்ந்த, பொதுவில் மற்றவர்கள் செய்ய முடியாத விடையத்தை அடிப்படையாக கொண்டு அஞ்சலிக் கட்டுரையாக்கினேன். ஒரு சாதாரண பெண் என்பதன் ஊடாக, இந்த சமூகத்தில் உள்ள அனைத்து சமூக குறைபாடுகளின் ஒரு பகுதியை அவர்களும் கொண்டு இருந்தனர். அதுவே சமூக போக்காக காணப்படுகின்றது. எந்த சாதாரண மனிதர்களும் திட்டமிட்டு, உங்களைப் போல் பிழைப்புவாத அரசியலையும் செய்தது கிடையாது. மரணத்தை அப்படி குறுக்கி, அரசியல் உள்நோக்கத்துடன் அணுகுவது கிடையாது. அவர்கள் முன், அதுவோ துயரம் தரும் மரணம், அதாவது மரணம் தான்.

இதை விடுத்து பிணத்தை வைத்து பணம் சம்பாதிப்பது, மக்கள் விரோத அரசியல் செய்வது, எமது இலங்கை அரசியலில் பொதுவான போக்காகிவிட்டது. புலி மட்டுமல்ல, புலியெதிர்ப்பும் அப்படித்தான். ஏனென்றால் எந்த மக்கள் அரசியலும் இவர்களிடம் கிடையாது. பிணத்தை வைத்து, மக்கள் விரோத அரசியல் செய்வதே, இவர்களின் அரசியல் பிழைப்பாகிவிடுகின்றது.

இதனால் தான், விமர்சனம் என்பது இதன் மீது தவிர்க்க முடியாது. ஒரு மரணம், அரசியல் நிகழ்வாக மாற்றப்படும் போது, அது விமர்சனத்தை உள்ளடக்கியது தான். இது எந்தவிதத்திலும் சம்பந்தப்பட்டவர்களின் குடும்பம் மீதானதல்ல. மாறாக அரசியல் பொறுக்கிகள் மீதானதே.

இப்படி விமர்சனம் செய்தால் 'உங்கள் உடற்பேழையைத் தாங்கிச் செல்லக் கூட ஒருவரும் இருக்க மாட்டார்கள்" என்கின்றீர்கள். போலிகளும், பொறுக்கிகளும் எனது பிணத்தை வைத்து அரசியல் செய்வதைவிட, அனாதையாக சாவதே மேலானது. அரசியல் நேர்மையற்றவர்கள், சமூக அக்கறையற்றவர்கள், பொதுவாழ்வை கேடாக பயன்படுத்துபவர்களா! எனது பிணத்தை தூக்க வேண்டும். அதையா நான் அரசியல் இலட்சியமாக எதிர்பார்க்கின்றேன். அதை நான் வெறுக்கின்றேன். அதைத் தடுக்கவே, மரணத்தின் பின்பும் எனது கருத்துப் போராடும்.

நாய் கடித்து குதறித் தின்றால் கூட, அது மேன்மையானது. பொறுக்கிகளை விட நாய் மேலானது. முகம் தெரியாத வகையில் எத்தனை மனிதர்களைக் கொன்றவர்கள், அதை ஆதரித்தவர்கள், அந்த அரசியலை இன்றும் கொண்டுள்ளவர்கள், அனாதைப் பிணங்களை விதைக்கும் அரசியலைக் கொண்டவர்கள், பிணங்களை வைத்து அரசியல் செய்கின்றவர்களா, எனது பிணத்தை தூக்க வேண்டும். சீ, வெட்கக் கேடு.

இதைவிட அனாதை மரணம் மேலானது. இதற்காக அரசியல் சமரசம் செய்பவர்கள் அல்ல. அது மூடிமறைக்கப்பட்ட பிழைப்புவாதிகளின் வெள்ளை வேட்டி அரசியல்.

மற்றொரு தலையங்கத்தில் தொடரும்.

மக்களின் சேமிப்புகளை அபகரிப்பதே பங்குச் சந்தை

பி.இரயாகரன்

இக் கட்டுரை அண்மையில் வெளியாகிய உலகமயமாதல் பாகம் இரண்டில் வெளிவந்தது. காலத்தின் தேவையை ஒட்டி பிரசுரமாகின்றது.

பங்குச்சந்தைக்கு வரும் பணம் எங்கிருந்து வருகின்றது. அங்கு இலாபம் எப்படிப் பெறப்படுகின்றது. எதுவும் வானத்தில் இருந்து திடீரென இறங்குவதில்லை. மாறாக ஒருவரிடம் இருந்து ஒருவர் திருடுவது தான் பங்குச் சந்தை. ஒருவன் உழைப்பை, அவனின் சேமிப்பை அபகரிப்பதற்கான முதலாளித்துவ சுதந்திர வழிதான், பங்குச் சந்தை. இது ஒரு சூதாட்டம் தான்.

பணம் என்பது மனித உழைப்பிலானது. இந்த பணம் தான் பங்குச் சந்தையில் திருடப்படுகின்றது. உழைப்பின்றி மூலதனத்தை பெருக்கலாம் என்று ஆசை காட்டி, உழைப்பிலான பணத்தை திருடுவதே இதன் சூக்குமம். இப்படி மத்தியதர வர்க்கத்தினதும், அதற்கு மேற்பட்ட வர்க்கத்தினதும் சேமிப்புப் பணத்தை உறிஞ்சும் இடம் தான், பங்குச்சந்தை.

உள்ளடக்க ரீதியாக இதுவொரு சூதாட்டம். பணத்தைப் பெருக்கும் அற்ப முதலாளித்துவ சுதந்திர ஒழுக்கக் கோட்பாட்டு விதிக்கமைய, இதைக் கவர்ந்து எடுக்கும் திட்டம் தான் இந்த சூதாட்டம். வாங்கி விற்றல் என்ற, சாதாரணமான இலாபநட்ட கணக்குக்குள் தான் சேமிப்புகள் பிடுங்கப்படுகின்றது.

உண்மையில் பங்குச் சந்தை எந்த உழைப்பையும் செய்வதில்லை. நானும் நீயும் வைத்துள்ள பணத்தை முதலீட்டுப் பங்குகளில் போட வைப்பதன் மூலம், என்னுடைய பணத்தை உன்னிடம் எப்படி வரவைப்பது என்பதுதான் அதன் விதி. பங்குகளின் விலை நிலையானதோ, அந்த பணம் திருப்பித்தரப்படுவதோ அல்ல. அதை வாங்கலாம் விற்கலாம். அதாவது இலாப நட்ட கணக்கு உட்பட்டது. மூலதனம் திடீரென்று திவாலாகும் போது, போட்ட பணம் அதோ கதி தான்.

பங்கு ஏன் விற்கப்படுகின்றது. ஒன்று மற்றவன் பணத்தை திருடுவது. இரண்டு முதலீடு என்பது, உண்மையான மூலதனம் நிலையானதாக இருப்பதில்லை. போலியான மூலதனத்தின் நெருக்கடியை தவிர்க்க, அதன் திவாலை மூட, இலாப விகிதத்தினை ஈடுசெய்ய, பணத்தை சொந்த உற்பத்திக்கு வெளியில் இருந்து கறக்கவே, பங்குகள் பங்குச் சந்தைக்கு வருகின்றது.

பங்குக்கு வரும் முதலீடும், அது உருவாக்கும் உற்பத்தி இலாபமும், பங்கை வாங்குபவனுக்கு பகிரப்படுவதில்லை. பங்கு மற்றவன் வாங்கிய பங்குப் பணத்தில் இருந்துதான், திருட வேண்டும். அதேநேரம் பங்கு வாங்க கொடுக்கும் பணத்தின் ஒரு பகுதி, உற்பத்தி மூலதனத்தின் அசலான நபரிடம் பெருமெடுப்பில் குவிகின்றது.

உண்மையில் யார் இழக்கின்றனர். பங்கை வாங்கி விற்கின்றவர்கள் தான், தமது பணத்தை ஒவ்வொரு சதமாக இழக்கின்றனர். ஒருவர் அதிகம் பெற்றால், மற்றவர்கள் அதைக் கட்டாயமாக இழக்க வேண்டும். தனது பணத்தை இழப்பது, அல்லது பெருக்குவது என்ற எல்லைக்குள் தான் சிலர் பிழைத்துக்கொள்ள, பலர் அதில் அழிகின்றனர்.

உற்பத்தி முதலீடு திவாலாகிவிடும் போது, அதில் இயங்கும் பங்குகள் எல்லாம் ஒரு வினாடியில் பஸ்பமாகி விடுகின்றது. இப்படி பங்குகள் என்பது, மத்தியதர வர்க்கமும் அதற்கு மேற்பட்ட வர்க்கமும் ஒரு வர்க்கமாக இருக்கும், அதன் அடிப்படையாக உள்ள சேமிப்பை சூறையாடுகின்றது. அதாவது வர்க்கத்தின் இருப்பை, கீழே தள்ளுகின்றது.

2000ம் ஆண்டு பங்குனி மாதம் பங்குச் சந்தையில் ஏற்பட்ட நெருக்கடியைத் தொடர்ந்து, 670000 கோடி டொலர் காணாமல் போனது. காணாமல் போனது என்றால், அது சிலரால் திருடப்பட்டது. அத்துடன் இது போலியாக வீங்கி உள்ளிழுத்த பணம் சேர்ந்து காணாமல் போய்விட்டது. இது உலகம் தளுவிய வகையில், அதன் திவால் தெரியாதவரையில், இது இதற்குள் அதற்குள் அமிழ்ந்து காணப்படுகின்றது.

இப்படி உற்பத்தி மூலதனத்தையும், நிதி மூலதனத்தையும் பெருக்கும் அடிப்படையில் இயங்குவது தான் பங்குச்சந்தை. இப்படி பரந்துபட்ட மக்கள் சொத்துரிமை எதுவுமற்ற மந்தைக் கூட்டமாக மாற்றுவதில், பங்குச் சந்தையும் ஒன்று. இன்று இந்த சூதாட்டத்தில் அன்னிய பணம், தாராளமாக புகுந்து சூறையாடுகின்றது.

1999 இல் பாரிஸ் பங்குச் சந்தையில் 40 சதவீகிதம் வெளிநாட்டு பணமாக இருந்தது. அந்தளவுக்கு இது ருசி கண்ட பூனையாகவே உலகெங்கும் அலைகின்றது. இந்திய பங்குச் சந்தையில் இதுதான் நடந்தது.

2004 ம் ஆண்டு தேர்தலுடன் இந்திய பங்குச் சந்தையில் நடந்த சோகத்தைப் பாருங்கள். 133000 கோடி இந்திய ரூபா திடீரென காணாமல் போனது. உண்மையில் என்ன நடந்தது? இந்திய அரசை தமக்கு சாதகமாக நடக்கக் கோரி, விடுத்த மிரட்டல் மூலம் நிகழ்ந்தது. பா.ஜ.க ஆட்சிக்கு வர வேணடும் என்ற அடிப்படையிலும், அன்னிய மூதலீட்டு நிறுவனங்கள் 18000 கோடி இந்திய ரூபாவை திடீரென்று பங்குச் சந்தையில் கொட்டின. அதை இப்படி ஊதிப்பெருக்கியது. மறுபக்கத்தில் பா.ஜ.க விளம்பரம் செய்து வெல்ல வைக்க, 150 கோடி ரூபாவை செலவு செய்தது, இந்தா இந்திய ஒளிர்கின்றது என்றது. ஆனால் பா.ஜ.க தோற்க, அன்னிய நிறுவனங்கள் பங்கை விற்கத் தொடங்கியது. அதே நேரம் அரசை மிரட்டத் தொடங்கியது. 'நாங்கள் பங்குகளை விற்றுவிட்டு இந்தியாவில் இருந்து வெளியேறினால் உங்களின் அன்னியச் செலாவணி கையிருப்பு கரைந்து போகும். அதனால் எங்களுக்கு சாதகமாக நடந்து கொள்ளுங்கள்" என்று மிரட்டியது. இப்படித்தான் சுதந்திரமான ஜனநாயக சந்தைகள் கொழிக்கின்றது. இந்திய அரசில் அன்னிய செலவாணி கையிருப்பில் 10300 கோடி டொலர் இருந்தது. இதில் 3130 கோடி அன்னிய மூதலீட்டு நிறுவனங்களின் நிதி. இப்படி மிரட்டி இந்திய அரசை தனக்கு சாதகமாக இயங்க வைத்தது. இதற்குள்ளான இழப்பு தான் 133000 கோடி ரூபா. எப்படிப்பட்ட உண்மை, இந்த சூதின் சூக்குமத்தை நிர்வாணமாக்குகின்றது.

அதேநேரம் பொருளாதார நெருக்கடியும், மூதலீட்டு நெருக்கடியும் சுற்று வழிப் பாதைகளால் மக்களின் பணத்தைக் கொண்டு அடைக்கப்படுகின்றது. அமெரிக்கா 1999 இல் பங்குச் சந்தை பணத்தில் இருந்து 15000 கோடி டொலரை முதலீட்டுக்காக உறிஞ்சிக் கொண்டது. இதை செய்ய முன், அமெரிக்காவின் ஒய்வூதியப் பணத்தில் இருந்து 680000 கோடி டொலரை பங்குச் சந்தையில் கொட்டியது.

இப்படி நெருக்கடிகள் சுற்றிவளைத்து ஈடுகட்டப்படுகின்றது. திவாலைத் தடுக்க, மக்களின் பணத்தை உறிஞ்சி அதை அங்கும் இங்குமாய் கைமாற்றப்படுகின்றது. இன்று திருப்பிக் கொடுக்க முடியாத மக்களின் சேமிப்புப் பணம், ஒய்வூதியப் பணம், பங்கு மூலதனமாக்கி நாட்டை விழுங்கும் நடைமுறை புகுத்தப்படுகின்றது.

வீங்கிவெம்பிய வடிவங்களின் ஊடாக, ஊதிப்பெருக்கி பொருளாதார நம்பிக்கை என்ற மாயை தோற்றுவிக்கப்படுகின்றது. அதைக் கொண்டு மக்களின் சேமிப்புகளை இழுத்தெடுத்து அதை சூறையாடிக் கொடுப்பதும், திவாலை மூடிமறைப்பதும் நடக்கின்றது. மக்கள் ஒவ்வொருவரும் தனது உழைப்பிலான பணத்தை தாமே வைத்திருந்தால், வங்கி திவாலாகிக் கிடப்பதையும் நாடு நடுரோட்டில் அம்மணமாகிக் கிடக்கின்ற உண்மை வெளிப்படையாகவே வெளிப்படும்.

உதாரணமாக ஊதிப்பெருக்கி வளர்ச்சியடைந்து வருவதாக காட்டப்பட்ட ஒரு துறைதான், தொலைத் தொடர்புத்துறை. 1997-2000க்கும் இடையில் அமெரிக்கா மற்றும் ஐரோப்பா தொலைத்தொடர்பு சாதனங்கள் மற்றும் சேவைக்கு 400000 கோடி டொலரைச் செலவு செய்தது. இதன் பின்னால் ஒரு போலியான மூலதனம் இயங்கியது. பங்குச்சந்தைப் பணத்தை உறிஞ்சிக்கொண்டிருந்தது. இப்படி ஊதிப்பெருக்கிய பலூனில் இருந்து காற்று வெளியேறத் தொடங்கிய போது, தடாலென உலகப் பொருளாதாரமே சரிந்தது. தொலைத் தொடர்பு துறை தனது தவணைக்கடன் செலுத்த தவறுதல் 6000 கோடி டொலராகியது. இதில் இருந்து தப்பிப் பிழைக்க 2001 முதல் ஆறுமாதத்தில், 3 லட்சம் பேரை தொலைத்தொடர்பு வேலையில் இருந்து நீக்கினர். இதைச் சார்ந்து இருந்த துறைகளில் 2 லட்சம் பேர் வேலையை இழந்தனர். அதே நேரம் ஊதிப்பெருக்கிய பங்குச் சந்தை சரிந்தது. 2000 இல் தொலை தொடர்புத் துறையில் பங்கு மதிப்பு 630000 கோடி டொலராக இருந்தது. இது 2001 இல் 380000 கோடி டொலராக சரிந்து வீழ்ந்தது. ஆசியா நெருக்கடியின் போது பங்குகளின் இழப்போ மொத்தம் 81300 கோடி டொலர் மட்டும் தான். தொலைத்தொடர்பு நெருக்கடியோ அதை தாண்டி 250000 கோடி டொலரை உறிஞ்சி, அதை காணாமல் பண்ணியிருந்தது. அந்தப் பணம் சிலரிடம் விரைந்தோடிச் சென்றிருந்தது. இதை இழந்தவர்கள், பலவழிகளில் மக்கள். தனிப்பட்ட பணக்காரப் பட்டியலில் நடக்கின்ற அதிவுயர் செல்வக் கொழிப்பு இப்படித்தான், அகோர வேகத்தில் வளருகின்றது.

அமெரிக்காவில் இரண்டாவது மிகப் பெரிய நிறுவனமும், தகவல் தொழில்நுட்பத்தில் உலகில் முதல் நிறுவனமான ~~வேல்ட்கொம் கவிழ்ந்தது. அதே நேரம் உலகில் மத்திய தர வர்க்கத்தின் மடியில் அடிவிழுந்தது. 65 நாடுகளில் 150000 கிலோ மீற்றர் நீளத்துக்கு கேபிள் கட்டமைப்பை கொண்டு 80000 ஊழியருடன் இயங்கிய இந் நிறுவனம், எப்படி திவாலானது? மூலதனம் தன்னதை தான் தனக்குள் வீங்க வைத்தது. இது தனக்குள் மோசடிகளில் ஈடுபட்டது. இதன் போது ஏற்பட்டும் நெருக்கடிகள், உண்மையின் சொரூபத்தை நிர்வாணமாக்கி விடுகின்றது. தனது சொந்த பங்கை அதிக விலையில் வாங்க வைக்க, 33.97 கோடி டொலரை பயன்படுத்தியது. சந்தையில் விலையை போலியாக உயர்த்த இது உதவியது. சந்தை களைகட்ட, சேமிப்புகள் வேகமாக உட்புகுந்தது. அதாவது இதன் மூலம் மத்தியதர வர்க்கத்தினதும் மேல் மட்டத்தினதும் சேமிப்புகளை கவர்ந்திழுத்தது. அதேநேரம் 3700 தொழிலாளர்களை வீட்டுக்கு அனுப்பியது.

இப்படி மோசடிகள் மூலம், இந்த நிறுவனம் இலாபம் தரும் பங்கு நிறுவனமாக உலகெங்கும் காட்டிக்கொண்டது. அது திவாலாகி அம்பலமானதைத் தொடர்ந்து, விசாரணைகள் மூலம் உண்மைத்தன்மை தெரியவரும் வரை, இது வளர்ச்சி பெற்றுவரும் அதிக இலாபம் தரும் ஒரு நிறுவனமாக உலகில் காட்டப்பட்டது. இதன் விசாரணைகளின் போது, இந்த நிறுவனம் திவாலாகி கிடப்பது அம்பலமானது. 400 கோடி டொலர் நட்டம் ஏற்பட்டு இருந்ததும், அதை மூடிமறைக்க செய்த சதிகளும் அம்பலமானது. அத்துடன் சேவை முதலீடாக காட்டி, வரிச் சலுகை பெற்றதுடன், பங்குச் சந்தையில் தன்னை வீங்க வைத்தது அம்பலமானது. முதலில் பங்கை வாங்கியவர்கள், எதுவுமற்றவராக மாறினர். இதை இயக்கியவர்களின் தனிப்பட்ட சொத்து, பல கோடியால் பெருகியது.

எத்தனை மோசடி. பங்குச் சந்தை மோசடிகளில் ஈடுபட்ட உலக இணையம் (றுழுசுடுனு ஊழுஆ), தனது 4000 கோடி டொலர் கடனை மூடிமறைத்து இலாபம் தரும் நிறுவனமாக உலகை ஏமாற்றியது. 2001 இல் 380 கோடி நட்டம் ஏற்பட்ட போது, இலாபம் சம்பாதித்தாக உலகை எமாற்றி பங்குச் சந்தையை மோசடி செய்தது. தனது சொந்த பங்கை வாங்க, 33.97 கோடி டொலரை கடனாக கூட கொடுத்தது. பங்குச்சந்தையில் பங்குகள் மோசடிகள் ஊடாகவே அவை ஊதிப் பெருப்பிக்கப் படுகின்றது.

பாருங்கள், செரக்ஸ் (Xerox) என்ற அமெரிக்க நிறுவனம், 1997 முதல் தவறான வகையில் தனது இலாப நட்டத்தை முன்வைத்து பங்குச் சந்தையை ஏமாற்றியது. 1997 முதல் 2002 வரையான 5 வருடத்தில், 600 கோடி டொலரை தனது கணக்கு வங்கியில் மோசடியாக புகுத்தியது. தனது வருமானத்தை 200 கோடி டொலரால் அதிகப்படுத்தி காட்டியது. இதன் உயர் அதிகாரிகள் பங்குச் சந்தையின் மூலம், 3,5 கோடி டொலரை சுருட்டமுடிந்தது. இதன் உச்சக்கட்ட பங்கின் விலையோ 60 டொலராக இருந்தது. மோசடிகள் அம்பலமானதை அடுத்து, பங்கு 7 டொலராக சரிந்தது. ஆனால் இந்த நிறுவனத்தின் முக்கிய நபர், தனது தனிக்கணக்கில் 2.5 கோடி டொலரை சொந்தமாக்கிக் கொண்டார். யார் இதை இவரிடம் இழந்தனர் என்றால், பங்கை 60 டொலருக்கு வாங்கியவர்கள் தான்.

இது போல் தான் வேல்ட்கொம் (றுழசடனஉழஅ) 400 கோடி டொலரை சேவை மூலதனமாக காட்டி ஏமாற்றியது. இது குறுகிய இலாபத்தை காட்ட உதவியது.

இதுபோல் மருத்துவ நிறுவனமான ரிட் எயட் (சுவைந யுனை) 100 கோடியால் தனது வருமானத்தை உயர்த்திக் காட்டியது. மனித உழைப்பிலான சேமிப்புகளை உறிஞ்ச, மோசடிகள் தான் ஒரே வழி. இதில்தான் பங்குச் சந்தை இயங்குகின்றது.

உலகில் மிகப்பெரிய நிறுவனங்களில் ஒன்றான என்ரோன் இதையே செய்தது. மின்சாரத் திட்டத்தை நடைமுறைப்படுத்திய என்ரோன் என்ற அமெரிக்க பன்நாட்டு நிறுவனத்தின் மோசடியில், அமெரிக்காவின் மிகப் பெரிய இரு வங்கிகளும் சேர்ந்து ஈடுபட்டன. இந்த குற்றத்தை மூடிமறைக்க, வங்கிகள் 25.5 கோடி டொலரை இலஞ்சமாக தரவேண்டும் என்ற உடன்பாட்டை செய்து கொண்டது. என்ன செய்தது, கடன்களைக் கூட பண வரவாக காட்டும் மோசடியைச் செய்தது. இதன் மூலம் பங்குச் சந்தையை கவர்ந்து, பல இலட்சம் மக்களின் சேமிப்புக்களை திவாலாக்கினர். இப்படி மோசடிகள் பல. அதை மூடிமறைக்க, இதில் இழந்த மக்களை ஏமாற்ற விசாரணைகள். அதாவது பங்குச் சந்தை நேர்மையானதாக காட்ட, அதில் தொடர்ந்தும் கொள்ளையிட விசாரணைகள் உதவுகின்றது. திருடர்கள் சேர்ந்து நடத்தும் சுய விசாரணைகள். திருட்டு ஒழுக்கமானதா என்று ஆராய்ந்து, திருட்டுச் சொத்தை சட்டபூர்வமானதாக்குவது தான்.

இப்படித் தான் 1978 இல் அமெரிக்க செனட் 130 தொழில்துறை தொடர்பான ஒரு விசாரணையை நடத்தியது. இதில் 530 தொழில்துறை தலைவர்கள் மற்றைய தொழில் துறை தலைமையகத்தில் திட்டமிடுபவர்களாக இருப்பது தெரியவந்தது. ஒரு திட்டமிட்ட கூட்டுக் கொள்ளை அம்பலமானது. அத்துடன் மூன்றாவது தொழில்துறை கூட்டத்தில் கலந்து கொள்ளுதல், வருடம் 13000 மாக இருந்ததும் தெரியவந்தது. மூலதனம் கூட்டுக் கொள்ளையை, திட்டமிடப்படுவதை இது மேலும் அம்பலப்படுத்தியது.

உலகில் மிகப் பெரிய பணக்காரப் பட்டியலின் எண்ணிக்கையும், கொள்ளையிட்ட தொகையும் அதிகரித்து வருகின்றது. 2007 க்கும் 2006 க்கும் இடையில் 100 கோடி டொலருக்கு மேல் செல்வத்தை கொள்ளையிட்டு குவித்தோர் எண்ணிக்கை 178 ஆக அதிகரித்து. இப்படி 100 கோடி டொலருக்கு மேல் செல்வத்தை கொள்ளையிட்டு வைத்திருந்தோர் எண்ணிக்கை, 946 ஆகியது. இது 2005க்கும் 2006 க்கும் இடையில், இந்த அதிகரித்த எண்ணிக்கை 102 யாக இருந்தது. அதே நேரம் 100 கோடிக்கு மேல் செல்வத்தை கொள்ளையடித்து வைத்திருந்தோரின், செல்வத்தின் அதிகரிப்பு 18 சதவீதமாக இருந்தது. இந்த அதிகரிப்பு 2.6 திரிலியன் டொலராக இருந்தது. இதேபோல் உலகில் 10 இலட்சம் டொலருக்கு மேலாக செல்வம் வைத்திருந்தோர் எண்ணிக்கை 2005 இல் 87 இலட்சமாக இருந்த எண்ணிக்கை, 2006 இல் 95 இலட்சமாகியது. செல்வத்தின் அதிகரிப்பு 11 சதவிகிதத்தால் அதிகரித்த அதேநேரம், அது 37.2 ரிலியன் டொலராக இருந்தது. இப்படி தனிநபரிடம் குவியும் செல்வம், எங்கிருந்து எப்படி வருகின்றது? ஆம் உலகமக்களின் உழைப்பில் இருந்து, உழைப்பின் சேமிப்புகளில் இருந்து, முன்னைய தலைமுறை விட்டுச்சென்ற உழைப்புச் செல்வத்தையும் கொள்ளையிடுகின்றது.

இது தான் உலகமயமாதல். உலகை கொள்ளையடிப்பது தான் உலகமயமாதல். உலக செல்வத்தை குவிப்பது தான், ஜனநாயகம் சுதந்திரம். அதற்கு உட்பட்டது தான் அனைத்தும்.

அமெரிக்க குமிழிப் பொருளாதாரம், மிதக்கும் சூக்குமம்

பி.இரயாகரன்

இக் கட்டுரை அண்மையில் வெளியாகிய உலகமயமாதல் பாகம் இரண்டில் வெளிவந்தது. காலத்தின் தேவையை ஓட்டி பிரசுரமாகின்றது.

அமெரிக்காவை உலகின் சூப்பர் பொருளாதார நாடாக இருப்பதாக பொதுவாக நம்பப்படுகின்றது. சமூக விரோதத்தை அடிப்படையாக கொண்ட உலகெங்கும் சுரண்டும் மிகப்பெரிய கொள்ளைக்காரர்கள் எல்லோரும், தாம் திருடிய பெரும் செல்வத்துடன் அமெரிக்காவுக்குத் தான் ஓடுகின்றனர். இந்த கொள்ளையர்களை வரவேற்கும் விசேட சிறப்பு விசாச் சட்டங்கள். மறுபக்கத்தில் இவர்களுடனான எடுபிடி வாழ்வை விரும்புகின்ற தேசத் துரோகிகளும், அங்கு வாழ்வதற்கு ஏற்ற சிறப்பு விசாச்சட்டம். இப்படிப்பட்டவர்கள் கூடிவாழும் வாழ்வைத்தான், அமெரிக்காவின் சொர்க்கம் என்கின்றனர்.

மனித குலத்துக்கு எதிராக எப்படியும் நுகரலாம், எப்படியும் விபச்சாரம் செய்யலாம், எப்படியும் கொள்ளையடிக்கலாம் என்ற வாழ்வியல் ஒழுங்கியல் முறைதான், அமெரிக்காவின் சொர்க்கம். இதற்கு ஏற்ற அமெரிக்க கொள்கை. உலகில் உள்ள அனைத்தையும் எப்படி திருடுவது உட்பட, அனைவரையும் தனக்கு அடிப்பணிய வைப்பது தான் அதன் உலக ஒழுங்கு. மனித நுகர்வின் சிறு சிறு கூறுகளை எல்லாம், மற்றைய மனிதனுக்கு மறுப்பது அதன் ஜனநாயகம். அதைக் கொள்ளையடித்து மிதமிஞ்சி நுகர்வதே, அமெரிக்க சொர்க்கத்தின் சுதந்திரக் கொள்கை. இதற்கு ஏற்ப உலகம் தளுவிய வகையில் இராணுவ வன்முறைகள், சதிகள், சூழ்ச்சிகள் என்று, எல்லாவித ஆயுதங்களும் கையாளப்படுகின்றது. இதைப் பாதுகாக்கின்ற கும்பல்களே உலகெங்கும் ஆதிக்க வர்க்கமாக உள்ளது. மக்களை எப்படி இதற்கு கீழ் அடிமையாக வைத்திருப்பது என்பதே, இந்த எடுபிடி வர்க்கத்தின் சொந்த அரசுகளாக உள்ளது.

இப்படிப்பட்ட அமெரிக்காவோ திவாலாகி, குமிழிப் பொருளாதாரத்தில் மினுமினுப்பாகி மிதக்கின்றது. உலகத் திருடர்கள் எல்லாம் சேர்ந்தும் கூட, அந்த திவாலை மூடிமறைக்க முடிவதில்லை. சர்வதேச நாணயமாக டொலர் இருப்பதால், சர்வதேச விதிகளை எல்லாம் மீறி டொலரை கொண்டு அது மிதக்கின்றது. அமெரிக்காவின் குமிழிப் பொருளாதாரம் அதன் வங்குரோத்தை மூடிமறைக்க, டொலரை வெறும் பேப்பராக அடித்துவிடுவதையே செய்கின்றது. டொலரின் பெறுமதி குமிழிப் பொருளாதாரத்தினால், வீழ்ச்சி கண்டு வருகின்றது.

1992 இல் அமெரிக்கா தனது உலகப் பொருளாதார நெருக்கடியில் இருந்து தப்ப, 700000 கோடி டொலருக்கு வெறுமனே பெறுமதியற்ற வெற்றுப் பேப்பரை பணமாக வெளியிட்டது. இப்படி தொடர்ச்சியான விளைவால், ஈரோவோடு ஏற்பட்டு வரும் சரிவில் இருந்து புரிந்துகொள்ள முடியும்.

இப்படிப்பட்ட அமெரிக்காவோ உலகில் மிகப்பெரிய கடனாளி நாடாகிக் கிடக்கின்றது. அமெரிக்காவின் உள்ளேயான கூட்டாட்சிகளின் கடன் 1970 இல் 91400 கோடி டொலராக இருந்தது. இது 1987 இல் 184100 கோடி டொலராகியது. மொத்த தேசிய உற்பத்தியில், கடன் 37 சதவிகிதமாகியது. இந்த கடனுக்கான வட்டி 1975 இல் 2320 கோடி டொலரில் இருந்து 1979 இல் 4260 கோடி டொலராகியது. இதுவே 1985 இல் 12940 கோடி டொலராக வீங்கியது. பத்து வருடத்தில் வட்டியாக கட்டும் தொகை 5 மடங்குக்கும் மேலாகியது. வட்டியோ வரவு செலவில் 13.7 சதவிகிதமாகியது. இப்படி அரசுகள் என்பது, மக்களின் பணத்தை திருடி அதை நிதி மூலதனத்துக்கு கொடுப்பதாகிவிட்டது. வரி அறவீடுகள் என்பது, வட்டியை கொடுப்பதற்கான நடைமுறைக் கொள்கையாகிவிட்டது.

1980 இல் 160000 கோடி டொலராக இருந்த அரசாங்கம் மற்றும் தனியார் கடன், 1983 இல் 536000 கோடியாக மாறியது. 1986 இல் 800000 கோடி டொலராக மாறியது. 1990 இல் 1085000 கோடி டொலராகியது. 1991 இல் 1131000 கோடி டொலரில் இருந்து 2000 முடிவில் 1826000 கோடியாகியது. இப்படி அமெரிக்காவின் சொர்க்கப் பொருளாதாரமே, கடன் வட்டி என்ற எல்லைக்குள் இயக்கப்படுகின்றது. மனித குலம் சூறையாடப்படுவதும், அதற்கேற்ற கொள்கையுமே அனைத்துமாகி விடுகின்றது.

இப்படி நிதி மூலதனத்தை கொழுக்க வைக்கின்ற (அமெரிக்கக்) கொள்கையே, உலகமயமாதலாகும். உலக மக்களை கடன் என்ற எல்லைக்குள் வைத்து, அவர்களை சூறையாடுவதே அதன் ஒழுக்கம்.

இப்படிப்பட்ட அமெரிக்கா தனது கடனை அடைப்பதில்லை. அதைப் பெருக்குவதே அரசின் கொள்கையாகும். கடனை அடைத்தல் என்பது, ஜனநாயகத்துக்கு விரோதமானதாகி விடுகின்றது. கடனை பெருக்குதல் தான், வளர்ச்சியின் விதியாகின்றது. வளர்ச்சி என்பது கடனை வாங்கி வட்டி மூலம் மூலதனத்தைப் பெருக்குதலாகும். கடனை அடைத்தல் என்பது, நிதி மூலதனத்தை இல்லாததாக்கி மக்களிடம் சூறையாடிக் கொடுப்பதை தடுத்தல். நிதி மூலதனத்தின் பெருக்கத்தை தடுத்தல். நிதி மூலதனத்தின் வளர்ச்சிக்கு இது எதிரானது. இவை முதலாளித்துவ பொருளாதார விதியாகும். இப்படி கடனை பெருக்குவதன் மூலம், மக்களிடம் சுரண்டி நிதி மூலதனத்தை பெருக்குதல் தான் ஜனநாயகக் கொள்கை. இந்த கொள்கை தான், அரசுகளின் கொள்கை. இதுவே உலகளாவிய நிதிக் கொள்கையும் கூட. கடனை அடைத்தல் என்பதை, அனுமதிக்காத உலகமயமாக்கல்.

இந்த வகையில் உருவாக்கப்பட்ட அமெரிக்க பொருளாதாரம், குமிழிப் பொருளாதாரமாகவே மிதக்கின்றது. இந்த போலியான குமிழிப் பொருளாதாரத்தைக் கொண்டு அமெரிக்கா, உலகையே ஆட்டிப்படைக்கின்றது. என்ன தான் வங்குரோத்தில் கிடந்தாலும், கடன் கொடுத்தல், அதைக் கொண்டு கொழுத்தல் என்பதே அமெரிக்காவின் நிதிக் கொள்கை.

இந்த வகையில் 2000 ஆண்டின் முடிவில் ஏனைய நாடுகளுக்கு அமெரிக்கா கொடுத்த கடன் 219000 கோடி டொலராக இருந்தது. இது 2002 இல் 260000 கோடி டொலராகியது. அதாவது இது மூன்றாம் உலக நாடுகளின் மொத்தக் கடனுக்கு சமனாகும். அமெரிக்கா கொடுத்த இந்தக் கடன், அமெரிக்காவின் மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் 22 சதவிகிதமாகும். அமெரிக்கா கொடுத்த அன்னிய கடன் அமெரிக்காவின் உள்நாட்டு உற்பத்தியில் 1997 இல் 12.9 சதவிகிதமாகவும், 1999 இல் 16.4 சதவிகிதமாகவும் இருந்தது. 2002 இல் 22 சதவீதமாகியது.

கடனைக் கொடுத்தல், கடனைப் பெருக்குதல் மூலம், உலகைச் சூறையாடி வாழ்தல் தான் அதன் சர்வதேசக் கொள்கை. மனித உழைப்பைச் சுரண்டி வாழ்தல் போல், நாடுகளையே சுரண்டித் தின்னும் கொள்கை இது. இதுவே உலகத்தின் ஜனநாயகம், இதுவே அதன் சுதந்திரம். கடன் மூலம் உலகை அடிமை கொள்வதுடன், மக்களுக்கு கிடைக்கவேண்டிய வாழ்வாதாரங்களை இல்லாததாக்கி, அதை சூறையாடி வருகின்றனர். ஏழை எளிய மக்கள் வாழ்வியல் அவலம் தான், மற்றவனின் வாழ்வுக்கான ஆதாரம். இப்படித் தான் அமெரிக்காவின் சொர்க்கம், உலக மக்களின் ஏழ்மையின் மீது கட்டப்படுகின்றது.

அமெரிக்க சொர்க்கம் என்பது, சில தனிமனிதர்களின் வாழ்வு சார்ந்தது மட்டும் தான். சூறையாடும் அதை அவர்களுக்கு கொடுக்கும் அமெரிக்க அரசின் வரவு செலவு பற்றாக்குறை என்பது பூதம் போல் பெருகிவருகின்றது. கடனுக்கான வட்டியை நிதி மூலதனத்திடம் கொடுக்கவும், உலகை அடிமைப்படுத்தி சூறையாடி சிலரிடம் கொடுக்கவும் தேவையான பணம், பற்றாக்குறையாகின்றது. இப்படி 1992 இல் 5600 கோடி டொலர் என்ற பற்றாக்குறை, 1999 இல் 26000 கோடி டொலராகியது. இது 2004 இல் 52100 கோடி டொலராகியது. 12 வருடத்தில் வரவு செலவு பற்றாக்குறை 10 மடங்கைக் கடந்துவிட்டது.

இப்படி பற்றாக்குறைகள் ஒருபுறம், மறுபக்கத்தில் அமெரிக்கா முதலாளிகளுக்கு 10 வருடங்களில் மொத்தமாக 15500 கோடி டொலர் வரிச்சலுகை வழங்கியது. என்ன கொள்கை. உலகைக் கொள்ளையடிக்கும் அமெரிக்கா முதலாளிகளுக்கு இலாபமும், கொழுத்ததும் போதாது என்பதால் வரிச்சலுகை. அமெரிக்க ஜனநாயகத்தின் உள்ளடக்கமே இதுதான்.

பற்றாக்குறை என்பது வட்டியும், முதலாளிக்கு வரிச்சலுகையும், உலகெங்குமான ஆக்கிரமிப்பாகிவிட்டது. உலகை கொள்ளையடிக்காமல், இதைச் செய்ய முடியாது என்ற நிலை. உலகெங்கும் பலவழிகளில் சூறையாடுவது, அமெரிக்காவின் தேசிய கொள்கையாகிவிட்டது. அதேநேரம் பற்றாக்குறை என்பது, நிதி மூலதனத்தை பெருக்கும் கொள்கை. புதிய கடன் வாங்குவதன் மூலம், மக்களிடம் சூறையாடி கொடுக்கும் வட்டித் தொழில் செழிப்புறுகின்றது. இப்படி நாடுகளின், அரசுகளின் கொள்கைகள் வக்கிரமாகிச் செயல்படுகின்றது.

இது ஒருபுறம். மறுபக்கம் தலை கால் தெரியாத அதீத நுகர்வால் மொத்த ஏற்றுமதி இறக்குமதி பற்றாக்குறை பெருகியது. அதிகமாக நுகர நுகர, இதுவும் அதிகரித்தது. இப்படி 1988 இல் அமெரிக்காவின் ஆண்டுப் பற்றாக்குறை 262500 கோடி இந்திய ரூபாவாக மாறியது. அதேநேரம் யப்பானின் ஆண்டு உபரி 175000 கோடி இந்திய ரூபாவாக மாறியது. இதன் விளைவு அமெரிக்க இறக்குமதியில் யப்பானிய பொருட்கள் 40 சதவிகிதமாகியது. அமெரிக்கா பற்றாக்குறையை ஈடுகட்ட, யப்பானின் முதலீட்டில் மூன்றில் இரண்டு பங்கு அமெரிக்காவில் முதலீடாக்கப்பட்டது. 1987 இல் அமெரிக்கா தொழில் கழகங்களில் 435 ஜ ஜப்பான் விழுங்கியது.

உலகில் கடன் வழங்கும் நாடாக இருந்த அமெரிக்கா 1980 இன் இறுதியில் கடன் வாங்கும் நாடாக மாறியது. ஜப்பான் கடன் கொடுக்கும் நாடாக மாறியது. இப்படிப்பட்ட யப்பான் 1965 முதல் இரண்டு சர்வதேச எண்ணை நெருக்கடி ஆண்டுகளைத் தவிர (1973-75, 1979-80), பொருளாதாரம் உபரியாகவே இருந்துள்ளது. 1965 இல் ஜப்பானின் உபரி 1900 கோடி இந்திய ரூபாவாக இருந்தது. இது 1975 இல் பத்துமடங்காக மாறியது. 1985 இல் 90 மடங்காகியது. இப்படிக் குவிந்த யப்பனின் அன்னியச் செலவாணி, ஏகாதிபத்திய விரிவாக்கத்துக்குரிய வகையில் அன்னிய நாடுகளில் முதலீடாக மாறியது.

இந்த ஏகாதிபத்தியத்துக்கு இடையிலான தொடர்ச்சியான சர்வதேச நெருக்கடிகளில் இருந்து தப்பவும், அமெரிக்க மூலதனத்தின் பலத்தை பெருக்கும் வகையில் உருவானதே உலகமயமாதல். சந்தை விதியை அதற்கு உட்பட்ட சுதந்திரத்தின் விதியை ஜனநாயகத்தின் விதியை கொண்டு, அமெரிக்கா அதை உலகளாவில் கொண்டு வந்தது. மூலதனத்தின் விதியை அனுசரித்து, அமெரிக்காவை மீறுவது என்ற அடிப்படையில், ஏகாதிபத்தியங்கள் இதை ஏற்றுகொண்டனர். உண்மையில் உலகை அதிதமாகவே சூறையாடி, உலக நெருக்கடியை இதன் மூலம் பின்போட்டனர். உலகமயமாக்கலுக்கு முன் அமெரிக்காவை மிஞ்சிய ஐரோப்பிய யப்பானிய மேலாதிக்கம் என்பது, அமெரிக்காவுக்கு அச்சம் தரும் வகையில் வளர்ச்சியுற்று இருந்தது. அதை தடுத்து நிறுத்தவும், உலகை மேலும் ஆழமாகவும் நுட்பமாகவும் சுரண்டுவதன் அடிப்படையில், உலகமயமாதலை ஒரு ஆயுதமாக அமெரிக்கா கையாண்டது.

இப்படிப்பட்ட அமெரிக்காவின் மேலாண்மை என்பது, முதலாம் உலக யுத்தத்துடன் கூர்மையடைந்தது. ஐரோப்பாவின் உலகளாவிய ஆதிக்கம் என்பது, சென்ற நூற்றாண்டின் ஆரம்பத்தில் தொடர்ச்சியாக நெருக்கடிக்குள்ளாகியது. அமெரிக்கா 1914 இல் அன்னிய கடன் வழங்கல் 250 கோடி டொலராக இருந்தது. இது 1919 இல், அதாவது முதலாம் உலக யுத்த முடிவில் 700 கோடி டொலராகியது. அதேநேரம் வெளிநாட்டு அன்னிய முதலீடு 720 கோடியில் இருந்தது. யுத்தம் காரணமான 330 கோடி டொலராக குறைந்தது போனது. இப்படி சர்வதேச ரீதியாக ஏகாதிபத்திய உள்முரண்பாடுகள் கூர்மையடைய, ஏகாதிபத்தியத்துக்கு இடையில் அமெரிக்க ஆதிக்கம் வெளிப்படையாக உருவாகத் தொடங்கியது.

இதன் பின்னான இதனடிப்படையில் உருவான இரண்டாம் உலக யுத்தம் கூட, இதைத் தடுத்து நிறுத்தவில்லை. இந்த நிலைமை என்பது 1980 களில் முன்பிருந்தே மாற்றமடையத் தொடங்கியது. ஆனால் அது பிரதான முரண்பாடாகிவிடவில்லை. ருசியா ஏகாதிபத்தியத்தின் இருப்பும், அதுவே ஏகாதிபத்தியதுக்கு இடையிலான பிரதான முரண்பாடாகி நின்றது. மற்றைய ஏகாதிபத்தியத்துக்கு இடையிலான உருவாகி வந்த முரண்பாடுகளை பின்னுக்கு வைத்தது. பொருளாதார ரீதியான ஆதிக்கமும், மூலதனம் இடமாறிக் கொண்டிருந்த நிலையிலும் தான், ருசிய ஏகாதிபத்தியத்தின் சிதைவு நிறைவுற்றது.

இது இவர்களுக்கு இடையிலான முரண்பாட்டை முன்னுக்கு கொண்டு வந்துள்ளது. இதில் இருந்து மீள, உலகை மறுபடியும் புதிய உத்திகள் மூலம் சுரண்டி தணிக்க, உலகமயமாதல் மூலம் வடிகால் வெட்டப்பட்டது.

இப்படி அமெரிக்கா மிதப்பாக காட்ட, கட்டமைத்துள்ள குமிழிப் பொருளாதாரம் அதன் உள் கட்டுமான கட்டமைப்போ மிகமிகப் பலவீனமானது. அன்னிய மூலதனத்தின் இருப்பில், அது மிதக்கத் தொடங்கியது. 1992 க்கு பின் அமெரிக்காவுக்குள் அன்னிய முதலீடுகளிள் உள் செல்லும் அளவு, அமெரிக்க கடனில் 10 சதவிகிதத்துக்கு மேலானதாக இருந்தது. இப்படி உலகில் காணப்படும் பொருளாதார நெருக்கடிகள் ஒருபுறம். நிதி மூலதனம் பாதுகாப்பாக குந்துவதற்கு அமெரிக்காவை தேர்ந்துதெடுக்கும் நிலைமைகள் மறுபுறம். இதன் மூலம் அமெரிக்க குமிழிப் பொருளாதாரம், போலியாகவே தன்னை மிதப்பாக்கி காட்டுகின்றது. இது அமெரிக்கப் பொருளாதாரத்தில் பாரிய வீக்கத்தை உருவாக்குகின்றது.

இந்த வகையில் உலகின் வெளிப்பாகங்களில் இருந்து, அமெரிக்க அரசாங்கத்தின் கடன் பத்திரங்களை நிதி மூலதனங்களைக் கொண்டு வாங்குவது அதிகரித்தது. இப்படி அமெரிக்காவுக்குள் புகுந்த தொகையோ, 1995 இல் 19720 கோடி டொலராகும். இந்தக் கடன் பத்திரங்களை வாங்குவதற்காக, உலகெங்கம் திருடிய ஒரு தொகுதி பணம் அமெரிக்காவின் உள்ளே ஓடிவந்தது. இது முந்தைய நான்கு ஆண்டுகளின் சராசரியைப் போல், 1996 இல் இரண்டரை மடங்கு அதிகமாகியது. 1996 இல் இது 31200 கோடி டொலராக அதிகரித்தது. 1997 இல் 18960 கோடி டொலராக இருந்தது. குமிழிப் பொருளாதாரம் இப்படி மிதக்கத் தொடங்கியது. வங்குரோத்து மூடிமறைக்கப்பட்டது. அதாவது இதன் மூலம் பூசப்பட்டது.

நிதி மூலதனத்தை தக்கவைக்கும் வகையிலான நம்பிக்கையின்மை பாதுகாப்பின்மை அதிகரிக்க, இயல்பாக எதிர்மறையில் அவை அடைக்கலம் பெறுகின்றது. போலியான ஒன்றை முன்னிறுத்தி, அதன் பின் தன்னை பாதுகாக்க முனைகின்றது. தனது பாதுகாப்பு இன்மையை மூடிமறைக்கவே, நம்பிக்கை ஊட்டுகின்றது. இந்த போலித்தனம் முடிமறைக்கப்பட, அது நம்பிக்கையின் அடையாளமாகி விடுகின்றது. நம்பிக்கையின் பின், நிதி மூலதனம் ஒடுவது அதிகரிக்கின்றது.

இதுவே அமெரிக்காவின் பங்குச் சந்தையை மிதப்பாக்கியது. இந்த மிதப்பு 1994 இல் 2 சதவிகித அதிகரிப்பை உருவாக்கியது. 1995 இல் திடீரென 17.6 சதவிகிதமாகவும், 1996 இல் 23 சதவிகித அதிகரிப்பை ஏற்படுத்தியது. அமெரிக்காவின் பங்குச் சந்தை வீங்கி வெம்பத் தொடங்கியது. 1997 இல் இது 30 சதவிகித அதிகரிப்பை உருவாக்கியது. அமெரிக்க பங்குச் சந்தை விலைகள், என்றுமில்லாத வகையில் 200 சதவிகித்ததால் உயர்ந்தது. சந்தை சுட்டெண் 1994 இல் 3600 என்ற நிலையை கடந்து 1999 இல் 11000 தொட்டது. 2000 இன் ஆரமப்பத்தில் 11700 ராக உயர்ந்தது.

உலகில் உள்ள திருடர்கள் எல்லாம் ஒன்று சேர்ந்து விடுவதால், திருடிய சொத்தை பாதுகாப்பாக அமெரிக்காவில் வைக்க முனைவதால், அமெரிக்கப் பொருளாதாரம் மிதக்கின்றது. இதுதான் இதன் சூக்குமம். அமெரிக்க பொருளாதாரத்தின் திவால், எட்டப்பர்களால் மிதப்பாக்கியது.

நிதிவரத்தின் அதிகரிப்பு, பணச் சுழற்றியாகின்றது. வரும் பணம் சும்மா உட்கார்ந்து இருப்பதில்லை. அமெரிக்காவின் தனிநபர் வருமானம் மற்றும் உற்பத்தி முப்பது சதவிகிதம் அதிகரித்தது. நிதி மூலதனத்தின் அதிகரித்த வரவு ஏற்படுத்திய வீக்கம், அரைப்பங்கு பணவீக்கத்தை உருவாக்கியது. அதேநேரம் அமெரிக்க நிறுவனங்களின் இலாபம் 60 சதவிகித்துக்கு அதிகரித்தது.

அமெரிக்க நிறுவனத்தின் கடன் ஒருபுறம் அதிகரிக்கின்றது. இலாபமும் அதிகரிக்கின்றது. நாட்டின் கடன் அதிகரிக்கின்றது. வட்டிப் பொருளாதாரமோ வீங்கி வெம்புகின்றது. இந்த பொருளாதாரம் எப்படிப்பட்டது.

ஒரு போலியான ஒரு பொருளாதார கட்டமைப்பை பேணுவதன் மூலம், உலக செல்வங்களின் மிகப் பெரிய ஈர்ப்பை நடத்தி, அமெரிக்கா பொருளாதாரத்தின் மிதப்பை தக்கவைக்க முடிகின்றது. யப்பான், சீனா, சவுதிஅரபியா போன்ற நாடுகள், தமது மிகப்பெரிய உபரி நிதி மூலதனத்தை அமெரிக்காவுக்குள் நகர்த்தி வருகின்றன. சீனா மற்றம் யப்பான் உள்ளிட்ட கிழக்கு ஆசியா, 170000 கோடி டொலர் அன்னிய செலவாணி கையிருப்பை வைத்துள்ளது. இதில் பாதியை அமெரிக்காவின் பங்குப் பத்திரத்தில் இட்டுள்ளது. இப்படி, அதாவது அமெரிக்கா உலகின் மொத்த சேமிப்பில் இருந்து மூன்றில் இரண்டு பங்கை உறிஞ்சிக் கொள்கின்றது. இதன் மூலம் தான் அமெரிக்க பொருளாதாரம், சரிந்து விழாது தன்னை தடுக்கின்றது.

மேற்கின் பொருளாதார இருப்பு, மற்றைய நாடுகளின பணத்தை தனக்குள் உள்ளிழுப்பது தான். கடனை திணிக்கும் இந்த ஏகாதிபத்தியங்கள், அந்த நாட்டின் கையிருப்பு நிதியை பயன்படுத்த அனுமதிப்பதில்லை. அந்த நிதியை கடனான மீள நிதிச் சொந்தக்காரர்களுக்கு மீள வழங்குவதைத் தான் மேற்கு செய்கின்றது. இதன் மூலம் அந்த நாட்டிடம் வட்டி அறவிட்டும் மேற்கு கொழுக்கின்றது.

இப்படி 2004 இல் தெற்கு நாடுகளின் நிதி, வடக்கில் தங்கிவிட்ட தொகை மிகப்பெரியது.

சீனா - 61000 கோடி டொலர்

மத்திய வருமான உடைய நாடுகள் - 75100 கோடி டொலர்

மிக குறைந்த வருமானம் உடைய நாடுகள் - 23100 கோடி டொலர்

மேற்கின் செல்வ ஆற்றல் என்பது, தெற்கு நாடுகளின் மேலான பலமுனை பொருளாதார தாக்குதல் மூலம் அபகரிப்பது தான். இதன் மூலம் உருவான அமெரிக்கப் பொருளாதாரமோ, ஆழமான நெருக்கடியுடன் கூடியது.

அமெரிக்கப் பொருளாதாரத்தில் எற்படும் எந்த ஒரு நெருக்கடியும், உலகத்தை கவிட்டு போட்டுவிடும். இந்த எல்லைக்குள் தான் உலகப் பொருளாதாரம் கட்டமைக்கப்பட்டுள்ளது. அமெரிக்கப் பொருளாதாரத்தின் ஸ்திரமான நிலைக்கு, நாள் ஒன்றுக்கு 100 கோடி டொலர் நிதி அன்னிய நாடுகளில் இருந்து அமெரிக்காவின் உள்பாய்வது நிபந்தனையாகிவிட்டது. இந்த நிதிப் போக்குவரத்தில் ஏற்படும் எந்த நெருக்கடியும், அமெரிக்கா திவாலாவதை அறிவிக்கும் நாளாக மாறும். அமெரிக்கா என்ற கற்பனையான வடிவம், மீள முடியாது தகர்ந்து போகும். உலகமே ஒரு குழப்பத்தில் சிக்கிவிடுவதையும், உலகமே ஒரு கிளர்ச்சிக்குள் செல்வதை முதலாளித்துவ பொருளாதாரத்தினால் தடுக்கமுடியாது.

கற்பனையான அமெரிக்கா பற்றிய மிதப்பு பற்றிய போலியான பிரமைகள் தகர்ந்து போகும். நிதி மூலதனத்தின் வங்குரோத்து அம்மணமாகும். முதலாளித்துவ சரண்டல் சமூக அமைப்பில் என்ன நடக்கின்றது என்பது, ஒரு சரிவின் விளிம்பில் நிதர்சனமாக அனைவரும் சொந்தமாக சுயமாக கற்றுக்கொள்ளக் கூடிய வகையில் அதைக் காணமுடியும். அதுவரை இந்த உலகமயமாதல் மிதப்பிலான சமூக அமைப்பு, தன்னை பலமானதாக காண்பது நிகழ்கின்றது. இதை புரிந்துகொண்டு மக்களின் அதிகாரத்துக்காக எதிர்வினையாற்றும் முன்னேறிய சக்திகள் மத்தியில் இருந்துதான், புரட்சிகரமான மக்கள் தலைமைகள் உருவாகின்றன

'தேசம் ' எதைக் கட்டமைக்க முனைகின்றது?

பி.இரயாகரன்
22.01.2008

மக்களின் விடுதலையா? தமிழ் மக்களின் விடுதலைக்கான ஒரு மாற்று அரசியல் வழியையா? இல்லை. மாறாக அவற்றின் கருக்களைக் கூட அழிப்பதை கடமையாக ஏற்று, அதைக் கட்டமைக்க விரும்புகின்றனர். இலங்கை அரசியலின் ஆதிக்கம் வகிக்கும் அரசியல் இதுதான். இதை படுகொலைகள் மூலம் தொடருகின்ற அரசியலின் தான், தேசத்தின் அரசியல் வரையறை கட்டமைக்கப்படுகின்றது.

தேசம் என்ன செய்ய முனைகின்றது. கிரிமினல்களுடன் சேர்ந்து அரசியலை கொசிப்பு அடிக்கும் வகையில், சமூகத்தின் சிந்தனை ஓட்டத்தை மாற்றியமைக்க முனைகின்றனர். இதன் மூலம் தம்மை விமர்சிப்பவர்களை தனிநபர் தாக்குதல் நடத்துவதாக முத்திரை குத்திக் கொண்டு, கேடுகெட்ட தனிநபர் தாக்குதலை இந்த கொசிப்பின் ஊடாகவே நடத்துகின்றனர்.

இன்றைய நிலையைத் தாண்டி, ஒரு சமுதாய மாற்றம் வந்துவிடக் கூடாது என்ற அக்கறை, அவர்களை இப்படியும் வேஷம் போட வைக்கின்றது. இதற்காக அவர்கள் கூறுவதை பாருங்கள். 'தன்னை ஒர் மார்க்சிய அவதாரமாகக் கட்டமைக்கும் இரயாகரனுக்கும்.." என்கின்றார். சரி இப்படியே தான் என்று எடுத்தால், இதற்கு பதிலாக நீங்கள் எதை மாற்றாக வைக்கின்றீர்கள். முதலில் அதைச் சொல்லுங்கள். நாம் அவதாரமாக இருக்கின்றோமா இல்லையா என்பது வேறு விடையம். நீஙகள் இதன் ஊடாக கட்டமைக்க விரும்புவது எதை? அதை வெளிப்படையாக நேர்மையாக வையுங்கள்.

மார்க்சியத்தை ஒரு சில நண்பர்களுடன் சேர்ந்து, நாம் மட்டும் முன்வைத்துக் கொண்டு இருக்கும் நிலைமையை மாற்றப் போகின்றீர்களா? அல்லது மார்க்சியத்தை இரயாகரனிடம் இருந்து மீட்கப் போகின்றீர்களா? எதுவாக இருந்தாலும் நல்லது நண்பர்களே, அதை நீங்கள் முதலில் செய்யுங்கள். அப்போது தான் இரயாகரனால் எதையும் கட்டமைக்க முடியாது. முதலில் வம்பளப்பதையும், கொசிப்படிப்பதையும் விடுத்து, இதை உருப்படியாகச் செய்யுங்கள். உங்களிடம் நேர்மை எதாவது இருந்தால், அதை முதலில் செய்யுங்கள்.

மார்க்சியத்தின் அவதாரமாக யாராலும் கட்டமைக்க முடியாது. அப்படி நம்பி, காலை வைத்து, மூழ்கிவிடாதீர்கள். என்ன செய்ய வேண்டும்? சமகால நிகழ்ச்சிப் போக்கை, மார்க்சிய அடிப்படையில் அணுகுவதால் மட்டும் தான், ஒருவன் குறைந்தபட்சம் மார்க்சியவாதியாக இருக்க முடியும். இதை யார் செய்கின்றனர். நீங்களா? உங்கள் நண்பர்களா? உங்கள் வாசகர்களா? அல்லது இந்திய இலங்கை அரசா, அது சார்ந்த குழுக்களா?

சும்மா நானும் மார்க்சியவாதி என்றால், மார்க்சியவாதியாகி விட முடியாது. கவுண்டமணி நானும் ரவடிதான் என்று கூறுவது போன்று, கேலிக்குரியது. மார்க்சியத்தை விடுவோம், குறைந்தபட்சம் முரணற்ற தேசிய முதலாளித்துவ புரட்சிகர நிலையில் கூட, உங்களில் யார் சமூகத்தை அதனூடாக அணுகுகின்றனர்?

மார்க்கியம் இரயாகரனின் தத்துவமல்ல. தலித்துகளின் பிழைப்புத்தனத்தில் இருந்து கூறுவது போல், இது வெள்ளாளனிததோ, பார்ப்பனியத்தினதோ தத்துவமல்ல. அது ஒடுக்கப்பட்ட மக்களின் தத்துவம். அது சுதந்திரமானதாக உள்ளது. எந்த ஒடுக்கப்பட்ட மக்களும், அதை ஆயுதமாய் எடுக்கவும், எடுத்தாளவும் முடியும். சமூகத்தில் அக்கறையுள்ள, சமூக மாற்றத்தில் நம்பிக்கையுள்ள ஒவ்வொருவரும், அதை கையில் எடுக்க வேண்டும். அந்தளவுக்கு அது சுதந்திரமாக விமர்சன உலகில் உள்ளது. யாரும் இதற்கு வேலிபோடவில்லை. நாங்கள் அதை தவறாக கையாளுகின்றோம் என்றால், அதை மீட்க வேண்டியது சமூகத்தின் பால் அக்கறை உள்ள ஒவ்வொருவரினதும் சமூகக் கடமை. அதை செய்யுங்கள். அதன் பால் மார்க்சியத்தை உயர்த்துங்கள். இதைவிடுத்து புலம்பாதீர்கள்.

புலம்பவதே அரசியலாகிவிட்டதால் 'இருவேறு அரசியல் தளங்களின் பின்னால் இருந்தே தனிநபர் தாக்குதலையும் சேறடிப்புகளையும் மேற்கொள்கின்றனர்." என்று கூறுவதால் என்னதான் ஆகப் போகின்றது. 'இருவேறு அரசியல் தளங்களின்" பின்னுள்ளது என்பதை சரியாக புரிந்து எடுத்துச் சொல்லும் நீங்கள், அதற்கு மாற்றாக எந்த அரசியல் தளத்தில் நின்று இதை சொல்லுகின்றீர்கள். அதைச் சொல்லும் நேர்மை, துப்பு எதுவும் கிடையாது. வெறுமனே பினாத்த முடிகின்றது. எமது அரசியல் நிலையை தனிநபர் தாக்குதல் என்று கூறிய படி, எம்மீது தனிநபர் தாக்குதலையே செய்ய முடிகின்றது.

எமது நிலையை மொட்டையாக வரட்டுநிலை என்பதால், அது தானாக வரட்டுத்தனமாகிவிடாது. '... அத்தத்துவத்தை முன்னெடுப்பதாகக் கூறிக்கொண்டு மக்களை அதிலிருந்து அந்நியப்படுத்தும் ஒரு வரட்டு அரசியலை தனக்காகக் கட்டமைக்கிறார் இரயாகரன்." என்கின்றார். "வரட்டு அரசியலை" தனக்காக கட்டமைப்பதாக கூறும் நீங்கள், அது எப்படி வரட்டுத்தனமாக உள்ளது என்பதை சொல்ல முடிவதில்லையே!

இலங்கை அரசியலைப் பற்றிய எமது பார்வை வரட்டுத்தனமானது? எப்படி? அதை முதலில் சொல்லுங்கள். புலிக்கு எதிரானவர்களுடன் கூடி நிற்கவேண்டுமா? அதைச் சொல்லுங்கள், எப்படி என்று?

இலங்கை இந்திய அரசுடன் சேர்ந்து நிற்காதா எமது நிலை அல்லது புலிகளுடன் சேர்ந்து நிற்காத எமது நிலையா வரட்டுத்தனமானது? எது? இவ்வாறான போக்குகளை அம்பலப்படுத்துவதா எமது வரட்டுத் தனம்? இதிலிருந்தா மார்க்சியத்தை மீட்கப் போகின்றீர்கள்? சொல்லுங்கள்.

இவையெல்லாம் எப்படி மக்கள் விரோத நிலை என்று விவாதியுங்கள். எதையும் மூடிமறைக்காது வெளிப்படையாக சொல்லுங்கள். இதைவிட்டு விட்டு சொற்களில் அரசியல் செய்ய முனைகின்றீர்கள்! இது அழகோ! அறிவோ!

நீங்கள் கூறுகின்றீர்கள் 'இவர்கள் தங்கள் சுயநலன்களுக்கும் விருப்பு வெறுப்புகளுக்கும் ஒடுக்கப்பட்ட மக்களினதும் தமிழ் மக்களினதும் அரசியலைப் பயன்படுத்துவதால் அந்த அரசியலில் இருந்து பிரித்தெடுத்து இவர்களை விமர்சிப்பதும் அம்பலப்படுத்துவதுமே பொருத்தமானது" சரி, பிரித்தெடுத்த பின் என்ன செய்கின்றீர்கள். தனிநபர் தாக்குதலை நடத்துகின்றீர்கள். என்ன அரசியலா செய்கின்றீர்கள்?

இதற்கு மாறாக தமிழ் மக்களின் அரசியலை நீங்கள், எப்படி மக்களுக்காக பயன்படுத்தப் போகின்றீர்கள். பிரித்து எடுத்தீர்கள், என் மீது தனிநபர் தாக்குதலை நடத்தினீர்கள். எல்லாம் சரி, மக்களுக்காக என்ன தீர்வை சொல்லுகின்றீர்கள்.

அதை முதலில் வையுங்கள். அப்போது தெரியும் நீங்கள் யார் என்று? உங்கள் நோக்கம் என்னவென்று தெரியவரும். இந்த அவதூறு கட்டுரை அதைச் செய்யவில்லை. மாறாக பசப்புகின்றது. எதை, எப்படி, ஏன் பிரித்தெடுப்பது அவசியம் என்பதைக் கூறி, அதை நாம் எப்படி மக்கள் மயப்படுத்தப் போகின்றோம் என்பதைச் சொல்லி செய்யுங்கள். அதன் பின் எம்மை விமர்சிக்க தொடங்குங்கள், நாங்களும் உங்கள் பின் வருகின்றோம்.

மற்றொரு தலைப்பில் தொடரும்.

ம.க.இ.க வின் பாடல் ஒலிப் பேழைகள்

ம.க.இ.க வின் பாடல் ஒலிப் பேழைகள்

எதைச் செய்யவேண்டுமோ அதை மறுப்பது தான், தேசத்தின் அரசியல்

பி.இரயாகரன்
21.01.2008

சமகால அரசியல் தளத்தில் என்ன செய்யவேண்டும் என்பது, சமூக அக்கறையுள்ள அனைவரின் முன்பும் தெளிவானது. மக்களின் சொந்த செயலுக்குரிய அரசியலை உயர்த்துவதும், அதையொட்டிய செயற்பாடுகளை பாதுகாப்பதும் தான், எம்முன்னுள்ள உடனடி அரசியல் பணி. இதை மறுத்து ஒரு காலில் புலியையும், மறு காலில் புலியெதிர்ப்பையும் மாட்டிக்கொண்டு, லாவணி அரசியல் செய்கின்றது தேசம். அதற்கு ஏற்ப எமக்கு மனநோய்ப் பட்டம் கட்டி, தமது தொலைபேசி எண்ணும் தந்து தமது அரசியலை செய்ய எம்மை அழைக்கின்றது.

இந்தப் போக்கிரி அரசியலுக்கு மாறாக, நாம் ஒவ்வொருவரும் சமகாலப் போக்கின் மீது சில முடிவுகளை எடுத்தேயாக வேண்டும்.

1. பேரினவாதத்தையும், இதைச் சார்ந்து இயங்கும் இந்தியாவையும் ஆதரித்து நிற்பதா? அல்லது எதிர்த்து நிற்பதா? என்ற முடிவை நாம் எடுத்தேயாக வேண்டும். இதனுடன் சேர்ந்து இயங்கும் அனைத்து தமிழ் கூலிக் குழுக்களையும் இனம் காணவேண்டும். இந்தக் குழுக்களை எதிர்த்து செயல்படாத, ஒரு அரசியல் முறிவை இவர்களுடன் கொண்டிராத அனைத்து செயல்பாடுகளையும், தெளிவாக இனம் காண வேண்டும். இப்படி அனைத்து வெள்ளைவேட்டிப் பொறுக்கிகளையும், போலிகளையும் இனம் கண்டேயாக வேண்டும். புலியெதிர்ப்பின் பின், முற்போக்கு வேஷம் கட்டிச் சலசலக்கும் இந்த தவளைகளை இனம் கண்டேயாக வேண்டும்.

2. புலித் தேசியத்தை ஆதரிக்க முடியுமா? இல்லையா என்பதையும், தமிழ் தேசியத்தை உயர்த்துவதா இல்லையா என்பதையும் தீர்மானித்தேயாக வேண்டும்.

3. மக்களைச் சார்ந்து நிற்பதா? அல்லது மக்கள் விரோதிகளுடன் சேர்ந்து நிற்பதா என்பதை ஒவ்வொருவரும் தீர்மானித்தேயாக வேண்டும்.

கிட்லரின் பிரச்சார மந்திரி கோயபல்ஸ் பாணியில், இதை மனநோய் என்பார்கள். இதை தனிநபர் தாக்குதல் என்பார்கள். ஆனால் அரசியல் என்பது தெளிவான நிலையைக் கோருகின்றது. தேசம் இதில் மிதந்தபடி, மக்கள் நலன் கருத்துகளை வெட்டியெறிய விரும்புகின்றது. இதையே அவர்கள் கூறுகின்றனர். 'ஒரு குறிப்பிட்ட அரசியல் குழுவினதோ அல்லது ஒரு குறிப்பிட்ட அரசியல் தத்துவத்தினையோ தாங்கிச் செல்லும் சஞ்சிகையோ அல்ல" என்கின்றனர். இதுவே இதன் மொத்த வேஷம். தத்துவங்கள் வர்க்க சார்பு கொண்டவை. தமிழ் அரசியல் குழுக்கள் பக்காக் கிரிமினல்கள். எல்லா கிரிமினல்களுடன், இதன் தத்துவங்களுடன் எதற்காக தேசம் உறவு கொண்டு, அதில் தன்னை ஒட்டுகின்றது. இந்த கிரிமினல்கள் பற்றி முடிவெடுக்காமல், அவர்களை எதிர்த்து போராடாமல், மக்களுக்கு ஏதாவது யாரும் சொல்ல முடியுமா? வழிகாட்டத் தான் முடியுமா? இதை செய்யும் எம்மிடம், இந்த கிரிமினல் நடத்தைகளுக்கு ஆதாரம் கேட்பது என்பது, அவர்களைப் பாதுகாக்கும் கிரிமினல் தனம் தான்.

இப்படி தேசம் ஆசிரியர் எல்லா பிற்போக்கு முற்போக்கு எங்கும், முகம் காட்டுகின்ற அரசியல் வித்தை காட்ட முனைகின்றார். மனிதத்தை பாதுகாப்பதும், மனித துயரத்தை இல்லாது ஒழிப்பது என்பதும், இந்த வித்தைகாட்டல் மூலம் செய்ய முடியாது.

சமூகங்கள் வர்க்க ரீதியாக பிளவுபட்டு, சமூக முரண்பாடுகளால் சிதிலமாக்கப்பட்டுள்ளது. இதற்குள் தமது நிலையை தெளிவுபடுத்தி அதற்குள் இயங்க மறுக்கின்ற ஓட்டுண்ணி அரசியல், அரசியல் பிழைப்புத்தனத்தைக் கொண்டது. மக்களுக்கு இதனால் எதுவும் கிடைக்கப் போவதில்லை.

தமது இந்த புல்லுருவித்தனத்தை நியாப்படுத்த 'மேலும் பல்வேறுபட்ட கருத்தியல் முரண்பாடுகளைக் கொண்டவர்களும் மக்கள் நலன் சார்ந்த விடயங்களை பரந்துபட்ட மக்களுக்கு எடுத்துச் செல்வதற்கான பொது ஊடகமாக தேசம் - தேசம்நெற் அமைந்து உள்ளது." என்கின்றனர். முரண்பட்டகருத்துக்களின் கலவையான மக்கள் நலன் கொண்ட அந்த கருத்தியல் என்ன? அந்த அரசியல் கோட்பாடு தான் என்ன? இதை தேசம், தனது வரையறையாக எங்கே வைத்துள்ளது. மக்கள் நலன் என்று எதை நீங்கள் கருதுகின்றீர்கள். 'ஒரு குறிப்பிட்ட அரசியல் குழுவினதோ அல்லது ஒரு குறிப்பிட்ட அரசியல் தத்துவத்தினை தாங்கிச் செல்லும் சஞ்சிகையோ அல்ல" என்கின்றீர்கள். எப்படி இதற்கு மக்கள் நலன் வரும். அந்தக் கிரிமினல் குழுக்கள், அதன் தத்துவங்கள், அதற்கு பின்னால் சலசலக்கும் வெள்ளைவேட்டி தெருப் பொறுக்கிகள், இதில் முரண்பட்ட வர்க்க அரசியல் தத்துவங்கள், இதைக்கொண்டு எதைத்தான் படைக்க முடியும்.

புலியும் தான், மக்கள் நலன் என்று கூறுகின்றது. புலியெதிர்ப்பு அரசியலும் தான் அதைக் கூறுகின்றது. இந்திய இலங்கை அரசும் தான் கூறுகின்றது. இந்திய இலங்கை அரசுகளின் கீழ் இயங்கும் கூலிக் குழுக்களும் தான், மக்கள் நலன் என்று கூறுகின்றது. இதில் இருந்து எந்த வகையில், உங்கள் மக்கள் நலன் வேறுபடுகின்றது? எந்த வகையில், இந்த மக்கள் நலன் என்ற பெயரில் முகமூடி கொண்டவர்களின் மக்கள் விரோதத்தை எதிர்க்கின்றீர்கள். மக்கள் என்றால் யார்? எந்த வர்க்கம்? எந்த ஒடுக்கப்பட்ட மக்கள்? ஒடுக்குபவன் யார்?

மூடிமறைக்கப்பட்ட சந்தர்ப்பவாதம் இது. இதை அம்பலப்படுத்தும் எம்மையும், நீங்கள் தப்பிப் பிழைக்க எமது எழுத்தையும் கிண்டலடிக்கலாம். அது நீங்கள் செய்து கொண்டிருக்கின்ற அந்த அரசியலுக்கு அவசியம். இதனால் தான் நீங்கள் 'பிரான்ஸ் நாட்டின் தலைநகரில் உள்ள ஒரு வீட்டில் இருந்து இன்ரநெற்றில் வர்க்கப் போராட்டமா நடத்துகிறார்?" என்கின்றீர்கள். அத்துடன் 'பிரான்ஸ் நாட்டில் முதலாளித்துவ ஜனநாயகத்தின் சகல பாதுகாப்புகளையும் அனுபவித்துக் கொண்டு இரயாகரன் சொல்வது வேடிக்கையாக உள்ளது" என்ற கூறுகின்றீர்கள். நல்லது, இதை நாம் செய்யக் கூடாது என்ற உங்கள் ஆவல் புரிகின்றது. இதையே புலி மற்றும் புலி எதிர்ப்பு கும்பலும் சொல்லுகின்றது? இந்த விடையம் எமக்கு புரிய மாட்டேன் என்கின்றது.

புலிகள் மண்ணில் வந்து போராடச் சொல்லி இங்கு உள்ளவன் சொல்லுகின்றான். நீங்களும் இங்கிருந்தபடி, இதை கோருவது சொல்வது ஏன்? எல்லாம் ஒரே அரசியல் வேடிக்கை தான். இவை போட்டுத் தள்ளும் அதே அரசியல். எமது எழுத்தை நிறுத்து என்ற வக்கிரம் தான், இவை. பல விதமாக, பல முகத்துடன், இது அரங்குக்கு வருகின்றது. எல்லாம் ஒரே குரல் தான்.

எம்மைப் பொறுத்தவரையில் தனித்து தனியாக நின்றாலும் சரி, பலரை நாம் அணுக முடிந்தாலும் சரி, எது மக்களுக்கு அவசியமோ, எது நடைமுறையில் சாத்தியமோ, அதை செவ்வனே செய்ய முனைகின்றோம். இதை விட்டுவிட்டு மக்களுக்கு எதிரான அரசியலை அறிமுகப்படுத்தி, அந்த மக்களை கொச்சைப்படுத்தும் உங்களைப் போல், நாம் துரோக அரசியல் செய்யமுடியாது.

மற்றொரு தலைப்பில் தொடரும்.

விடுதலை இயக்கமும் துரோகஞ் செய்ததாகலாம்

மேலாதிக்கத்திற்கும் ஏகாதிபத்தியத்திற்கும் எதிராக நிற்கத் தவறுகிற எந்த ஒரு விடுதலை இயக்கமும் குறுகியகாலத்திற் கூடத் தனது மக்களுக்குத் துரோகஞ் செய்ததாகலாம்

அரசியல் தலைமைகள் மேலாதிக்க வாதிகளதும் ஏகாதிபத்தியத்தினதும் முகவர்களாகவும் தரகர்களாகவும் மாற்றப்பட்டு வருகிற ஒரு காலத்தில் வாழுகிறோம். தேசிய
விடுதலைக்கான போராட்டம் சந்தித்துள்ள பின்னடைவுகள் நிலைமைகளை அதற்கு வலுவாக்குகின்றன. எனவேதான் ஒவ்வொரு தேசிய இனத்தின் சார்பிலும் முன்வைக்கப்படுகிற
கோரிக்கைகளைத் தலைவர்கள் முதலில் சம்பந்தப்பட்ட மக்களுக்கு விளக்கி அவர்களது உடன்பாட்டைப் பெறாமல் அந்நிய நாடுகளின் குறுக்கீட்டைக் கோருவது சகல மக்களுக்கும் இழைக்கப்படுகின்ற பெரிய துரோகமாகும். அவ்வாறான செயல்களைக் கேள்விக்குட்படுத்துவது நம் ஒவ்வொருவரதும் உரிமையும் கடமையுமாகும்.

இந்தியா சென்றிருந்த அமைச்சர் சந்திரசேகரன் ஜனவரி 10 அன்று இலங்கைத் தமிழர் பிரச்சினையை இந்தியா மட்டுமே தீர்க்க இயலும் என்று சொல்லியிருக்கிறார். தமிழகத்தின் அரசியல்வாதிகட்கும் இது ஒன்றும் புதிதல்ல. எல்லாருமே பலவிதமான முறைகளில் இந்தியா பலவாறான தீர்வுகளை இலங்கை மீது திணிக்க வேண்டும் என்று பேசுகிறார்கள். அதேவேளை அவர்கள் டில்லி மீது எந்த விதமான நெருக்குவாரத்தைச் செலுத்தலாம் என்றும் அதன் வரையறைகள் பற்றியும் அவர்கள் நன்றாக அறிவார்கள். ஆனாலும் அந்த நாடகம் பல ஆண்டுகளாக நடந்து வருகிறது.

இந்தியா குறுக்கிட வேண்டும் என்று சொல்லுகிறவர் இன்று தமிழ் மக்களைக் கொன்று குவிக்கிற ஒரு அரசாங்கத்தின் அமைச்சர். அது அவசரகாலச்சட்டத்தை நீடிக்க வாக்கெடுப்பு நடத்துகிற போது கையை உயர்த்தத் தவறாத அமைச்சர். அவர் இந்தியா குறுக்கிட வேண்டும் என்று சொன்னதற்காக இந்த நாட்டு அரசாங்கத் தலைமை அவரை மெச்சுமா? இல்லை கண்டிக்குமா? இல்லை அமைச்சர் பதவியிலிருந்து அகற்றுமா? அல்லாமல் போனால் இந்தியா குறுக்கிட வேண்டும் என்று அவரும் இந்தியா உதவவேண்டும் என்று சனாதிபதியும் வேண்டிக் கொள்வது ஒரே நோக்கத்துடனா? நம் அமைச்சர் சொல்லுக்கு அங்குஞ்சரி இங்குஞ்சரி பெறுமதி குறைவு.

கடந்த முப்பதாண்டுகளில் இலங்கையின் தமிழ்த் தேசிய இனத்தின் தலைவர்கள் எனப்படுவோர் எதையுமே கற்கவில்லை என்று நான் நம்பவில்லை. இந்தியாவையும் அமெரிக்காவையும் சர்வதேச சமூகத்தையும் நம்புமாறு சொல்வதுடன் ஐ.நா. சபையினதும் அதன்
அமைதிப்படையினதும் குறுக்கீட்டை வேண்டுவோர் முற்றிலும் அறியாமையால் சொல்வதாக நான் நம்பவில்லை. சரியானதைச் செய்யும்படி மக்களுக்கு அறிவுறுத்த இயலாமல் அவர்களைத்
தடுக்கிறது எது என்று நாம் சிந்திக்க வேண்டும்.

இன்றைய மலையகத் தமிழ்த் தலைவர்களால் மலையகத் தமிழரது, குறிப்பாகத் தோட்டத் தொழிலாளரது தேவைகள் பற்றி என்ன செய்ய முடிகிறது? தலைவர்களது துரோகங்களால் கசப்படைந்து தொழிற்சங்கங்களின் தலைமைகளை மீறிப் போராடிய தொழிலாளர்களது போராட்டத்தைக் கூடக் காட்டிக் கொடுத்த பெருமை அவர்கட்குரியது. மலையகத் தமிழ் சிறுவர்களது கல்வி உரிமை மறுக்கப்படுகிறது. பாடசாலை நிருவாகங்களில் இவர்கள் குறுக்கிட்டுத் தங்களது அதிகார உரிமையைக் காட்டிக் கொள்கிறதன் மூலம் பொறுப்புள்ள ஆசிரியர்கள் மனமுடைந்து போகிறார்கள். தட்டிக் கேட்கிறவர்கள் பழிவாங்கப்படுகிறார்கள். சாதி, பிரதேசம் போன்ற பலவிடயங்களும் பாடசாலைகள் முதல் வேலைவாய்ப்புகள் வரை பலவற்றிலும் நுழைக்கப்படுகின்றன. மலையகத் தமிழரின் உரிமைகளுக்காக குரல்கொடுக்கவும் போராடத் தலைமை தாங்கவும் வேண்டிய தலைவர்கள் பதவிக்கட்காகவும் சலுகைகட்காகவும் ஒடுக்குமுறை அரசாங்கங்களிடம் சரணடைகிறார்கள். மேல் கொத்மலைத் திட்ட கட்டிக் கொடுப்புக்குக் கூடாகாத மலையகத் தலைமைகளிடம் எதை எதிர்பார்ப்பது என்று எல்லோருக்கும் தெரியும். அதனாலேயே தான் மலையகத் தலைவர்களுக்கு வடக்கு-கிழக்கு பற்றிப் பேசுவது வசதியாகவுள்ளது. அது தமிழகத்தின் உணர்ச்சி அரசியலுக்கு வசதியானது. அங்கு உரிய இடங்களில் பல்வேறு லாபகரமான தொடர்புகளை ஏற்படுத்த வசதியானது.

என்றாலும் எல்லாருக்கும் இந்திய ஆட்சியாளர்கள் என்ன செய்வார்கள் என்று தெரியும். தமிழக அரசில் யார் ஆட்சியிலிருந்தாலும் டில்லியை மீறி எதுவுமே தமிழக அரசு செய்யாது எனறும் தெரியும். நாடகமே உலகம் என்பார்கள். நாடகமென்றால் தமிழகத்தில் நடக்கிற உணர்ச்சி அரசியலல்லவா நாடகம். தமிழ் சினிமாவின் முன்னோடியான நாடகமேடைப் பாரம்பரியம் இன்று தமிழகத்தின் அரசியலை ஊடுருவி நிற்கிறது. தமிழ்ச் சினிமா தமிழகத்தின் சீரழிவு, தமிழகத்தின் பண்பாட்டு சீரழிவின் அடையாளம் என்றால் தமிழகச் சட்டமன்ற அரசியலின் சீரழிவு அதன் உச்சக்கட்டம் எனலாம். தமிழ்ச் சினிமாவை உண்மையான வாழ்க்கை என்று நினைக்கக் கூடியவர்கள் உள்ளனர். அது ஒரு காலத்தில் போதையூட்டும் இன்பக்கனவாக இருந்தது. இப்போது அது பயங்கர கனவாகவுமுள்ளது. போக்கிரிகள் தான் இன்றைய கதாநாயகர்களாகக் காட்டப்படுகிறார்கள். சண்டித்தனமே இன்று தலைமைத்துவப் பண்பாகக் காட்டப்படுகிறது. அந்தளவுக்கு மட்டும் அது தமிழகத்தின் அரசியலை யதார்த்தமாக சித்திரிக்கின்றது.

இந்தக் கோமாளிக் கூத்துக்குள் சில்லறைப் பாத்திரங்கள் மாதிரி ஈழத்து அரசியல்வாதிகள் போய்த் தலையை காட்டிவிட்டு வரலாம். அவர்களுடைய பங்கேற்பை அரசியல் வசதிக்காக அங்குள்ள அரசியல் தலைமைகள் பயன்படுத்துமேயொழிய அதனால் எந்தவிதமான தாக்கமும் ஏற்படாது. 1983 வன்முறையை அடுத்துத் தமிழ்நாட்டின் ஊடகங்களும் அரசியல் கட்சிகளும் எதிர்பாராத ஒரு உணர்ச்சி அலை எழுந்தது. ஆனால், 1987 அளவில் தமிழக அரசியல்வாதிகள் அதை எப்படிக் கையாண்டு தங்களது நோக்கங்களுக்காகப் பயன்படுத்த இயலும் என்பதில் போதிய பயிற்சி பெற்றுவிட்டனர். அன்று முதல் இன்றுவரை தமிழ் மக்களின் பிரதிநிதிகள் என்று சொல்லப்படுபவர்களிற் கணிசமான பகுதியினரை இந்திய ஆட்சியாளர்கள் தங்களது முகவர்களாக மாற்றுவதில் வெற்றி கண்டுள்ளனர். இந்திய ஆட்சியாளர்கள் தமிழ் மக்களின் விடுதலைப் போரட்டத்திற்கு மட்டுமல்லாமல் அமைதிப் பேச்சுவார்த்தைகட்கும் செய்துள்ள துரோகத்தையும் குழி பறிப்பையும் நமது தமிழ்த் தலைவர்கள் எனப்படுவோர் நன்கறிவார்கள். ஆனாலும், இன்று வரை ஆக மிஞ்சி அவர்கள் சொல்லக்கூடியதெல்லாம் இந்தியாவின் நிலைப்பாடு பற்றி வருந்துகின்றோம், இந்தியா தனது நிலைப்பாட்டை மாற்றும் என்று எதிர்பார்க்கின்றோம் என்பதுதான். இந்திய அதிகார வர்க்கமும் அதன் அரச நிறுவனமும் எந்தத் திசையில் என்ன இலக்கை மனதிற்கொண்டு செயற்படுகின்றன என்று அறிய முடியாதளவுக்கு இவர்கள் சின்னப்பிள்ளைகளல்ல.

சீனாவும் ரஷ்யாவும் ஈரானும் இந்தியா-அமெரிக்கா-இஸ்ரேல் என்கிற அமெரிக்கத் தலைமையிலான கூட்டணி மூலம் அமெரிக்கா ஆசியாவைத் தனது ஆதிக்கத்திற்குக் கீழ் கொண்டுவருகிற முயற்சிக்கு முன்னாற் சும்மா இருக்கப் போவதில்லை. இது இந்து
சமுத்திரப் பகுதியில் உள்ள நாடுகளில் புதிய நெருக்கடிகளை உருவாக்கலாம். இந்தச் சூழலில் தேசிய இன மேலும் வலுப்படலாம். எனவேதான் தேசிய இன ஒடுக்கல் விடுதலைக்கான போராட்டங்கள் தமது மூலோபாயங்களைக் கவனமாக வகுத்துக் கொள்ள வேண்டியுள்ளது. எந்த வல்லரசையும் நம்பி ஒரு விடுதலைப் போராட்டத்தை முன்னெடுப்பது மூடத்தனம்.
வல்லரசுகளின் அதிகாரப் பகிர்வின் கணக்கு வழக்குகளில் விடுதலைப் போராட்டங்கள் சில்லரைக் காசுகள் மாதிரி. வல்லரசு அரசியலிருந்தும் பிராந்திய மேலாதிக்கப் போட்டியிலிருந்தும் சுயாதீனமாக இருப்பதன் மூலமும் மக்களைச் சார்ந்து நிற்பதன்
மூலமுமே தேசிய இன விடுதலையை வெல்ல இயலும். அதிலும் முக்கியமாக மேலாதிக்கத்திற்கும் ஏகாதிபத்தியத்திற்கும் எதிராக நிற்கத் தவறுகிற எந்த ஒரு விடுதலை இயக்கமும்
குறுகியகாலத்திற் கூடத் தனது மக்களுக்குத் துரோகஞ் செய்ததாகலாம்.

ராஜீவ் காந்தி காலத்தில் இந்திய நிலைப்பாட்டில் ஏற்பட்ட முக்கியமான மாற்றம் அமெரிக்காவுடனான நெருக்கம். ரஷ்யா (அன்று சோவியத் யூனியன்) இந்தியாவைப் பிராந்திய வல்லரசாக்க உதவியது என்பது இன்றைய இந்திய ஆட்சியாளர்களது நினைவின் ஏதோ ஒரு மூலையில் ஒட்டிக்கிடக்கலாம். எனினும் இன்னமும் இந்தியாவின் ஆயுதத் தளபாடங்களில் 70 சதவீதம் ரஷ்யாவில் உற்பத்தியானவையயாகவே உள்ளதால் ஏதோ வகையான உறவு தொடரும். எனினும் இந்தியாவின் அமெரிக்கா நோக்கிய நகர்வு, சோவியத் யூனியனின் உடைவையடுத்துத் துரிதமடைந்தது. இந்தியாவின் ஆட்சியாளர்கள் அமெரிக்காவுடன் ஏற்படுத்திவருகிற நெருக்கமான உறவை அரசாங்கத்திற்கு முட்டுக் கொடுக்கிற இந்தியாவின் பாராளுமன்ற இடதுசாரிக் கட்சிகளால் தடுக்க இயலாது. தமிழ்த் தேசியவாதமும் தெலுங்கு தேசியவாதமும் பேசுகிற பிராந்தியக் கட்சிகளும் இந்தியாவின் அயற்கொள்கை பற்றியோ உலகமயமாதலுக்கு இந்தியாவை இரையாக்குவது பற்றியோ கவலை காட்டவில்லை. இந்தியாவின் ஆளும் அதிகாரவர்க்கம் இந்தியாவை அமெரிக்க உலக ஆதிக்க முயற்சிக்கு ஒரு அடியாளாக மாற்றுவதற்கு முழுமையாக உடன்பட்டு வருகிறது. அதற்குப் பிரதியாக இந்தியாவின் பிராந்திய மேலாதிக்க நோக்கங்களுக்கு அமெரிக்கா தடையாக இராது. இதனால் நட்டப்படப்போவோர் இந்தியாவின் உழைக்கும் மக்கள்தான்.

சீனாவும் ரஷ்யாவும் ஈரானும் இந்தியா-அமெரிக்கா-இஸ்ரேல் என்கிற அமெரிக்கத் தலைமையிலான கூட்டணி மூலம் அமெரிக்கா ஆசியாவைத் தனது ஆதிக்கத்திற்குக் கீழ் கொண்டுவருகிற முயற்சிக்கு முன்னாற் சும்மா இருக்கப் போவதில்லை. இது இந்து சமுத்திரப் பகுதியில் உள்ள நாடுகளில் புதிய நெருக்கடிகளை உருவாக்கலாம். இந்தச் சூழலில் தேசிய இன மேலும் வலுப்படலாம். எனவேதான் தேசிய இன ஒடுக்கல் விடுதலைக்கான போராட்டங்கள் தமது மூலோபாயங்களைக் கவனமாக வகுத்துக் கொள்ள வேண்டியுள்ளது.

எந்த வல்லரசையும் நம்பி ஒரு விடுதலைப் போராட்டத்தை முன்னெடுப்பது மூடத்தனம். வல்லரசுகளின் அதிகாரப் பகிர்வின் கணக்கு வழக்குகளில் விடுதலைப் போராட்டங்கள் சில்லரைக் காசுகள் மாதிரி. வல்லரசு அரசியலிருந்தும் பிராந்திய மேலாதிக்கப் போட்டியிலிருந்தும் சுயாதீனமாக இருப்பதன் மூலமும் மக்களைச் சார்ந்து நிற்பதன் மூலமுமே தேசிய இன விடுதலையை வெல்ல இயலும். அதிலும் முக்கியமாக மேலாதிக்கத்திற்கும் ஏகாதிபத்தியத்திற்கும் எதிராக நிற்கத் தவறுகிற எந்த ஒரு விடுதலை இயக்கமும் குறுகியகாலத்திற் கூடத் தனது மக்களுக்குத் துரோகஞ் செய்ததாகலாம்.

கடந்த முப்பதாண்டுகளில் இலங்கையின் தமிழ்த் தேசிய இனத்தின் தலைவர்கள் எனப்படுவோர் எதையுமே கற்கவில்லை என்று நான் நம்பவில்லை. இந்தியாவையும் அமெரிக்காவையும் சர்வதேச சமூகத்தையும் நம்புமாறு சொல்வதுடன் ஐ.நா. சபையினதும் அதன் அமைதிப்படையினதும் குறுக்கீட்டை வேண்டுவோர் முற்றிலும் அறியாமையால் சொல்வதாக நான் நம்பவில்லை. சரியானதைச் செய்யும்படி மக்களுக்கு அறிவுறுத்த இயலாமல் அவர்களைத் தடுக்கிறது எது என்று நாம் சிந்திக்க வேண்டும்.

அரசியல் தலைமைகள் மேலாதிக்க வாதிகளதும் ஏகாதிபத்தியத்தினதும் முகவர்களாகவும் தரகர்களாகவும் மாற்றப்பட்டு வருகிற ஒரு காலத்தில் வாழுகிறோம். தேசிய விடுதலைக்கான போராட்டம் சந்தித்துள்ள பின்னடைவுகள் நிலைமைகளை அதற்கு வலுவாக்குகின்றன. எனவேதான் ஒவ்வொரு தேசிய இனத்தின் சார்பிலும் முன்வைக்கப்படுகிற கோரிக்கைகளைத் தலைவர்கள் முதலில் சம்பந்தப்பட்ட மக்களுக்கு விளக்கி அவர்களது உடன்பாட்டைப் பெறாமல் அந்நிய நாடுகளின் குறுக்கீட்டைக் கோருவது சகல மக்களுக்கும் இழைக்கப்படுகின்ற பெரிய துரோகமாகும். அவ்வாறான செயல்களைக் கேள்விக்குட்படுத்துவது நம் ஒவ்வொருவரதும் உரிமையும் கடமையுமாகும்.

நன்றி தூண்டில் தினக்குரல்( மறுபக்கம் )

புலி – புலியெதிர்ப்பு அரசியலை தனக்கு லாடமாக்கி ஒட முனையும் தேசம்

பி.இரயாகரன்
20.01.2007

எங்கே ஓடுகின்றோம் என்று தெரியாது, ஓடுகின்றது தேசம். சுற்றிச் சுற்றி தமிழ் மக்களை இதற்குள், இந்த அரசியலுக்குள் வாழ் என்கின்றது தேசம். தமிழ் மக்கள், தமது சொந்த அரசியலுக்குள் இட்டுச் செல்லும் எதையும், கருவறுப்பதே தேசத்தின் மைய அரசியல்.

மக்களின் தனித்துவமான சொந்த போராட்டவழிக்குரிய அரசியலை, அதற்கு எதிரான அனைத்து சமூக விரோத போக்கையும் எதிர்த்துப் போராடுவது, மனநோய்க்குரியது என்கின்றது தேசம். இது தான் மனநோய் என்றால், அதையே நாம் தொடர்ந்து செய்வோம்.

இப்படி தேசம் ஆசிரியர் அவரின் நண்பரின் சதி அரசியலுக்கு ஏற்ப ஆடிய ஆட்டத்தையே தான், 17.01.2008 இல் ஒரு கட்டுரையாக வெளியிட்டுள்ளார். 'இரயாகரன் - அவரது புனைவுகளும் அவர் கட்டமைக்கும் விம்பமும்" என்ற தலையங்கத்தில் இது வெளியாகியது. எனது அரசியலை விவாதிக்க, எந்த துப்பும் இவர்களுக்கு கிடையாது. அதற்கென்று தேசத்திடம், மக்கள் அரசியல் என எதுவும் கிடையாது. எனவே அவர்களால் எனது அரசியலை விவாதிக்க, விமர்சிக்க முடியாது. என்ன செய்கின்றார், அவரின் தளத்தில் கருத்துரையாடும் பொறுக்கிகளின் பாணியில், பொறுக்கிப் போட முடிகின்றது.

அவர் எனது பல கட்டுரைகளில் இருந்து சொற்களை, வரிகளை பிய்த்தெடுத்து, அதன் அரசியல் உள்ளடகத்தை திரித்து, தனது தேவைக்கு ஏற்ப வேடிக்கையாக கருத்துச் சொல்லுகின்றார். நாங்கள் ஒரு அரசியலைச் சார்ந்து நிற்கின்றோமே, அதற்கு நீங்கள் சொல்லும் மாற்று என்ன? அதை முதலில் சொல்லுங்கள்.

நீங்கள் கூறுவது போல் நாங்கள் மார்க்சியத்தை முன்வைக்கவில்லை என்றால், வரட்டுத்தனத்தை செய்கின்றோம் என்றால், அதற்கான உங்கள் மாற்றுத் தான் என்ன? இதை கண்டுபிடித்து தானே, இதை சொல்லியிருக்க முடியும். ஏன் அதை முன்வைக்க முடியவில்லை? என்ன கற்பனையில், நண்பர்களின் சலசலப்பில் மயங்கியா எழுதினீர்கள்.

என்ன, மாற்று ஒன்று இருக்கும் என்று கருதுகின்ற ஊகமா? எமக்கு மாற்று எதையும் கட்டுரையில், சொல்ல முடியவில்லை. எனது பல கட்டுரைகளில் தேடி சொற்களை, வசனத்தை பிய்த்துப் போட்டால் மாற்றாகிவிடுமா? புலியுடன் நிற்கும் நபர்களுடன் எம்மை ஊற்றிக் குழைத்தும், இதைச் சொல்ல முடியவில்லை. இதற்கு ஏற்ப பதிவிட்ட நாலாம் தரமான வெள்ளை வேட்டி கட்டிய தெருப் பொறுக்கிகளும், அண்ணனுடன் சேர்ந்து இணையத்தில் தவழுகின்றனர்.

தேசம் ஆசிரியர் எடுத்த எடுப்பில் "பரிசில் இருந்து இயக்கப்படும் 'ரமிழ்சேர்க்கிள்' என்ற இணையமும் தேசம் - தேசம்நெற் மீது தனிநபர் தாக்குதல்களையும் சேறடிப்புகளையும் திட்டமிட்டு மேற்கொண்டு வருகின்றன." என்கின்றார். பல கட்டுரைகளை அங்குமிங்கும் குரங்கு போல் தாவித்தாவி பிய்த்தவர், இந்த தனிநபர் தாக்குதலை மட்டும் அவரால் எடுத்துக் காட்ட முடியவில்லை. ஏன்? நாங்கள் ஜெயபாலன் மீது அல்லது சேனனின் மீது தனிநபர் தாக்குதலையா நடத்தினோம். எங்கே? எப்போது?

சொல்லுங்கள். இதை விடுத்து இப்படி ஊகங்கள், புனைவுகள், இட்டுக்கட்டுதல், நண்பர்களில் இருந்து பிரபலிக்கும் மனப்பதிவுகள் கொண்டு, எம்மை மீள அவதூறு செய்ய முடிகின்றது. இப்படி பலரைப் போல் உங்களை சொல்ல வைத்ததில், உங்கள் நண்பர் கை தேர்ந்தவர்.

நீங்கள் இந்த கட்டுரை வெளிவர முன்னம், அந்த நண்பருடன் பரிசில் இருந்ததாக தகவல்கள் தெரிவிக்கின்றது. நாம் அறிய அந்த நண்பரின் அரசியல் என்பது, அன்று முதல் இன்று வரை சதிதான்.

இப்படி அனைவரும் கருத்தை கருத்தாக எதிர்கொள்ள முடியாத கோழைகள். மண்ணில் படுகொலை. இங்கு பகலில் வெள்ளை வேட்டி, இருட்டில் வக்கிரத்தைக் கொட்டும் கருதாடலாம்.

இப்படிப்பட்டவர்கள் தமது சொந்த அரசியலை வைக்க முடியாத போது, தம் மீதான தனிநபர் தாக்குதல் நடப்பதாக கூறுவது அரங்கேறுகின்றது. நீங்கள் வைத்துள்ள அரசியலின் புனிதத்தை, இது எப்படி மக்கள் நலனைப் பேணுகின்றது என்பதை வெளிப்படையாக வையுங்களேன். ஏன் தனிநபர் தாக்குதல் என்று கூறி ஒடி ஒளிக்கின்றீர்கள். நீங்கள் முதலில் உங்கள் அரசியலை வையுங்கள். எந்தப் பொறிக்கியும், எதையும் சமூகத்துக்காக வைப்பதில்லை.

மாறாக இந்திய இலங்கை கூலிக் குழுக்கு பின்னால், குந்தி இருந்து என்ன தான் செய்கின்றீர்கள். இதை நாம் வெளிப்படையாக சொல்லக் கூடாதா? இப்படிச் சொன்னால் மனநோயா? நீங்கள் அப்படி இல்லையென்றால், நீங்கள் யார்? உங்கள் கருத்து என்ன? அதை எங்கே சொல்லியுள்ளீர்கள். முதலில் அதை சொல்லுங்கள். பக்கம் பக்கமாக வம்பளப்பதை விடவும், உங்கள் கருத்தென்ன என்பதை எழுதுவதே மதிப்புக்குரியது. வெள்ளை வேட்டி தெருப்பொறுக்கிகளால், இப்படி பொறுக்கத் தான் முடியுமே ஒழிய, இதைச் சொல்ல செய்ய முடியாது.

இப்படிப்பட்ட அரசியல் வெள்ளைவேட்டி தெருப் பொறுக்கிகள், கடந்தகால மனிதர்களுக்கான போராட்டங்களையே கொச்சைப்படுத்துகின்றனர். இப்படி போராட்டங்களை நடத்தியவர்களை இழிவாடிய போது, அதை நாம் எதிர்த்தோம். இது தேசம் ஆசிரியருக்கு பொறுக்க முடியவில்லை. அவர் 'நாவலன் மீது எப்போது இரயாகரனுக்கு இந்தப் பாசம் வந்தது." என்கின்றார். இதன் மூலம் அவர் என்ன சொல்ல வருகின்றார்? நாவலன் மீள அரசியலுக்கு வருகின்ற நிலையில், அதை எதிர் என்கின்றாரா? இதன் பின் உள்ள அரசியல் நோக்கம், இப்படித் தெட்டத் தெளிவாகின்றது.

தேசம் ஆசிரியர் எம்முடன் அரசிலை விமர்சிக்க முடியாது. இதனால் என்ன செய்கின்றார். 'நாவலன் மீது மட்டுமல்ல அவரின் குடும்பத்தின் மீதும் தனிநபர் தாக்குதலை தனித்து நின்று அரங்கேற்றிய, இரயாகரன் ..." என்கின்றார். சரி, எங்கே எப்போது?

நீங்கள் கூறியது போல் 'யார்? யாரால்? ஏன்? எதற்கு? எப்படி? எப்போது?" என்று தெரிந்து, ஆதாரத்துடன் தானே இந்த குற்றச்சாட்டை, அவதூறை எம் மீது வைக்கின்றீர்கள். சரி அதை வையுங்கள். அது என்ன? அது எப்படிப்பட்டது?

இப்படி அந்த தனிநபர் தாக்குதல் எங்கே? இவை எல்லாம் ஊகங்கள் தான். நாவலனுக்கும் எனக்கு இடையிலான அரசியல் முரண்பாடு. அவர் கேட்டதற்கு இணங்க எனது கைப்பட, எழுதிக் கொடுத்த கடிதத்தில் தெளிவுபடுத்தப்பட்டுள்ளது. இந்த அரசியல் சாரத்துக்குள் (அவரைப்பற்றியுமல்ல, அவருமல்ல), பல சஞ்சிகைகளில் விவாதமும் நடந்துள்ளது. இதன் பின் அவர் அரசியலில் ஈடுபட்டதை, நாம் அறியவில்லை. இதனால் அவரைப்பற்றி தனிப்பட்ட விடையங்கள், எமக்கு அவசியமற்றதாகவே இருந்தது. தனித்து நின்று தனிநபர் தாக்குதல் என்ற ஜெயபாலனின் அவதூறு, வேடிக்கையானது.

'..பி.இரயாகரனும் இந்த தனிநபர் தாக்குதல்களையும் சேறடிப்புகளையும் திட்டமிட்டு மேற்கொள்கின்றனர்" என்பது முற்றிலும் அபத்தமானது. எனது அரசியலை விவாதிக்க, விமர்ச்சிக்க, துப்புகெட்ட மக்கள் விரோத அரசியலால் முடிவதில்லை. மொட்டாக்கைப் போட்டுக் கொண்டு, மொட்டையாக அவதூறுகளை கட்டமைக்கின்றனர்.

நாம் செய்த தனிநபர் தாக்குதல் எது? அதை முதல் வையுங்கள். சும்மா ஊர் உலகத்துக்கு கதைவிடாதீர்கள். தமது அரசியல் வக்கிரத்துக்கு ஏற்ப கொசிப்பவர்களை உசுப்பி அரங்கேற்றுவதற்காகவே 'இணையத்தின் மூலம் அறிமுகமான பல நூற்றுக்கணக்கான வாசகர்களுக்காகவே இதனை எழுதுகிறேன்" என்கின்றார். இதன் மூலம் 'யார்? யாரால்? ஏன்? எதற்கு? எப்படி? எப்போது?" என்பது உறுதியாகிவிட்டதால், தேசத்தின் ஆதாரமாகி அதன் கருத்தாகிவிடுகின்றது. இவ்வளவுக்கு பகலில் முகம் தெரிய வெள்ளைவேட்டிகள். இருட்டில் மட்டும் இந்த தெருப் பொறுக்கிகளாகக் கற்பனை புனைவுடன் எழுதுபவர்கள் இவர்கள். புனைவது தான் கருத்து, என்பதுவே இவர்களின் அரசியல்.

இந்த தேசம் தன்னை வெள்ளை வேட்டித் தனத்துடன் காட்டிக் கொள்ள 'ஆனால் தேசம்நெற்றில் அதன் வாசகர்களால் பதியப்படும் கருத்துக்கள் தேசம் சஞ்சிகையினதோ அல்லது தேசம்நெற்றினதோ விதிமுறைகளுக்கும் கட்டுப்பாடுகளுக்கும் உட்பட்டது அல்ல." என்கின்றது. ஆனால் 'இணையத்தின் மூலம் அறிமுகமான பல நூற்றுக்கணக்கான வாசகர்களுக்காகவே இதனை எழுதுகிறேன்" என்கின்றார். என்ன வித்தையா காட்டுகின்றார். போக்கிரித்தனமான அரசியல் இது.

இப்படி ஊகங்கள், அடிப்படையற்ற வகையில், அரசியலை தனக்கு ஏற்ப வேடிக்கை செய்ய முனைகின்றார்.

தேசம் மீதான எமது அரசியல் நிலை என்பது, தெளிவானது. நாம் கூறியது மிகச் சரியானது. அதை எதிர்கொள்ள அரசியல் நேர்மை இருந்தால், அதை எதிர் கொள்ளுங்கள். அதைவிட்டு விட்டு தனிநபர் தாக்குதலாக கதை பரப்பி, வெள்ளை வேட்டிக்கு பின்னால் ஒளித்து நின்று கல் எறிவதுதான், தமிழ் மக்களின் சார்பிலான உங்கள் புழுத்த அரசியல்!

மற்றொரு தலைப்பில் தொடரும்

அரசியல் சதிகளுக்கு சொந்த முகம் இருக்காது

பி.இரயாகரன்
20.01.2007

அது எங்கும் எதிலும் ஊடுருவி நஞ்சிடுவதன் மூலம், சமூகத்தை சொந்த செயலுக்குரிய அனைத்தையும் அழிக்கின்றது. இப்படிப்பட்ட அரசியல் சதிகளுக்கு, எந்த சொந்த முகமும் கிடையாது. தன்னைத் தான் மூடிமறைக்கப்பட்ட ஒரு நிலையில், எந்த கோட்பாட்டு உருவத்தையும் தான் கொண்டிருப்பதில்லை. கலவைக் கோட்பாட்டில், தனக்கு முகமூடியிட்டுக் கொண்டு, தன்னை மிதக்கவைக்கின்து. இதைத்தான் தமிழ் மக்கள் அன்றாடம் தரிசிக்கின்றனர். தமிழ் மக்கள் தமது சொந்த செயலுக்குரிய ஒரு அரசியலை, தரிசிப்பது கிடையாது. ஏன் இதை யாரும் வழிகாட்டுவதும் கூட கிடையாது.

மாறாக அரசியல் கிரிமினல் மயமாகிவிட்டது. கிரிமினல்களே அரசியல் செய்கின்றனர். சூழ்ச்சிகள், சதிகள், கவிழ்ப்புகள், அவதூறுகள் மூலம், தமது கிரிமினல் அரசியலை எங்கும் எதிலும் நிறுவ முனைகின்றனர். இந்த கிரிமினல் அரசியலையே, முற்போக்காக காட்டவும் முனைகின்றனர். புலியெதிர்ப்பு பெயரிலும், பேரினவாத அரசவெதிர்ப்பு பெயரிலும், தமது கிரிமினல் அரசியலை மூடிவைக்கின்றனர். இதற்குள்ளாக தம்மை ஒழித்து வைத்துக் கொண்டு தான், தமிழ் மக்களை சதா இழிவாடுகின்றனர். இதைக் கேள்விக்கு உள்ளாக்கினால், அம்பலப்படுத்தினால், அதை அவர்கள் மனநோய்க்குரிய ஒன்று என்கின்றனர். கிரிமினலுக்கே உரிய வக்கிரமான வக்கிர புத்தியுடன் இதைக் கூறியபடி, பெரும்பான்மையின் பின் எம்மையும் நக்கிப் பிழைக்க வரும்படி அழைக்கின்றனர்.

இதற்குள் மிதந்து பிழைத்துக் கொள்ளும், பிழைப்புவாத ஊடகவியல். இது பல முகம் கொண்டு, பலவிதமாக சலசலக்கின்றது. அது தன்னையும், தனது ஒட்டுண்ணித்தனத்தையும் பாதுகாத்துக் கொள்ள, கிரிமினல்மயமாகிவிட்ட சதி அரசியல் மீது ஆதாரம் கேட்கின்றது. மற்றவன் மேல் அள்ளிப்போட முனைகின்றது. ஆதாரங்களை இல்லாது செய்வதும், அதை அழிப்பதுமே இந்த கிரிமினல்களின் அன்றாட அரசியல் நடத்தைகளாகி விடுகின்றது. அதற்கும் பல முகம். தமிழ் மக்கள் தம்மைத் தாம் வெட்டிக்கொன்றவர்களாக, தம்மைத்தாம் சுட்டுக் கொன்றவர்களாக, தமக்குத் தாம் சித்திரவதை செய்து கொண்டார்கள் என்பது தான், இந்த ஆதாரப் பேர்வழிகள் கூறமுனையும் அரசியல் செய்தி.

இதனால் தான் இந்த கொலைகார போக்கிரிகளுடன், அந்த அரசியலைச் இன்றும் செய்பவர்களுடன், இவர்களால் ஒட்டி உறவாட முடிகின்றது. அவர்களுக்காக, அரசியல் ரீதியான முண்டு கொடுத்து உதவ முடிகின்றது. இந்த செயலில் ஈடுபட்ட கடந்தகால தமது செயலுக்காக மனம் வருந்தாத, அதை விமர்சிக்காதவர்களுடன் கூடிக் குலாவி, சதி அரசியல் செய்ய முடிகின்றது. இவர்கள் பரஸ்பரம் நண்பர்களாக நடிக்க முடிகின்றது.

அரசியற்கொலைகளையே அரசியலாக கொண்ட அரசியலை, இலங்கை இந்திய கூலிக் குழுக்களை சார்ந்த கூலி அரசியலைத் தான், இன்று மீளமீள தமிழ் மக்கள் மேல் திணிக்க முனைகின்றனர். இதை ஆதரித்தும், இதைச் சார்ந்தும் இயங்குபவர்கள், இதற்குள் தமது முரண்பாட்டு அரசியலைக் கொண்டவர்கள், மனித விரோத செயலை ஆதரிக்கின்ற மனிதவிரோதிகளைச் சார்ந்து தான், தேசம் இயங்குகின்றது. தேசத்தின் கருத்துத் தளம் இதற்குள் தான், தத்தம் மனித விரோத நிலைக்காக, முரண்பட்டு இயங்குகின்றது. இப்படி தேசம், இந்த கொலைகார மக்கள் விரோத அரசியலுக்கு ஏற்ப உருவாக்கப்பட்டது. இதற்கு அவர்கள் வைத்த பெயர் வாசகர் விவாதம். வெளியில் வெள்ளைவேட்டியுடன் நடமாடும் இந்தக் கும்பல், தனது கோமணத்தை அவிழ்த்துப் போடும் இடம் தான் தேசத்தின் கருத்துத் தளம்;. வெளிச்சத்தில் வேஷம் போடும் போக்கிரிகள், இருட்டில் வேஷம் கலைத்து நிற்பதற்கு பெயர் கலந்துரையாடல். இவர்கள் தமிழ் மக்களுக்கு வழிகாட்ட போகின்றார்கள் என்று தேசம் சொல்லுகின்றது.

தேசத்துக்கு ஏன் இந்த வேஷதாரிகளுடன் கூடிய ஆட்டம் தேவைப்படுகின்றது?

தேசத்தின் அரசியல் நோக்கம் தான் என்ன?

இவர்கள் மக்களின் சொந்த செயலுக்குரிய, ஒரு அரசியலை முன்வைப்பதில்லை. ஏன் அதை பாதுகாப்பது கூட கிடையாது. அதை கருவறுப்பது தான், தேசத்தின் மையமான அரசியல் குறிக்கோள்.

இது தேசத்தின் அரசியல் குறிக்கோள் என்றால், இது தேசத்தின் தனித்துவமான சொந்த கண்டு பிடிப்பல்ல. தேசத்தின் முந்தைய நிலையில் இருந்து இது மாறுபட்டது. இதனால் தான் அதில் எழுதிய பலர், இன்று அதில் இல்லை. இது இன்று யாரின் குறிக்கோள்?

சர்வதேச உளவு அமைப்புகளின் அரசியல் குறிக்கோள் தான் தேசத்தில் அரங்கேறுகின்றது. இலங்கையில் தமிழ் மக்கள் மத்தியில், ஒரு அரசியல் வெற்றிடம் உருவாகி வருகின்றது. அரசியல் தலைமைகள் அனைத்தும் அம்பலமாகிவிட்டது. யாரையும் யாரும் நம்பத்தயாராகவில்லை. மக்கள் எந்த தலைமையுடனுமில்லை. மக்கள் வாழ்வுக்கும் சாவுக்கும் இடையில், நடைப்பிணமாகிவிட்ட அவலநிலை.

இப்படிப்பட்ட ஒரு நிலையில், மனித விரோத அரசியல் குழுக்களின் அரசியல் முடிவுக்கு வருகின்றது. இந்த வெற்றிடத்தில் எது வரப்போகின்றது என்ற கவலை, உளவு அமைப்புகளிள் மையப்பிரச்சனையாகியுள்ளது. அது இந்த வெற்றிடத்தில் எது வரமுடியும் என்பதை அனுமானிக்கின்றது.

இந்த அரசியல் வெற்றிடத்தை, மக்கள் நலன் சார் அரசியல் கூறுகள் நிரப்பும் சந்தர்ப்பம் உள்ளதை அது காண்கின்றது. இதை கருவறுப்பதே உளவு அமைப்புகளின் வழிகாட்டலுக்குரிய ஒன்றாக மாறிவிட்டது. நேரடி மற்றும் மறைமுக வழிகளின் உளவு அமைப்புகள் இதை செய்யத் தொடங்கியுள்ளது.

வெற்றிடத்தில் உருவாகும் எந்த மக்களினும் அரசியலை முடக்குவதற்காக, அதை இழிவுபடுத்த முனைகின்றது. இதன் விளைவு தான், தேசத்தில் பிரதிபலிக்கின்றது. முற்போக்கான அரசியல் சார்ந்த சமூக கூறுகளை அழிக்க வேண்டும் என்பதும், அரசியல் நிகழ்ச்சி நிரலாக மாறியுள்ளது.

இதைக் கோட்பாட்டில் வைக்க முடியாவிட்டால், அதை முன்வைப்பவர்களின் நடத்தைகளை இழிவாடு என்கின்றது. அந்தக் கருத்துகளை வைப்பவர்களை, மனநோய்க்குரியவர்கள் செயலாக சித்தரிக்க முனைகின்றது. இதையே வக்கிரமாக்கி கொட்டுகின்றது. இது சாத்தியமில்லை என்றால், அதை முன்வைப்பவர்களைக் கொல் என்கின்றது.

இது உளவு அமைப்புகளின் பொதுவான அரசியல் வழிகாட்டு நெறி. இதை தான் தேசம் செய்ய முனைகின்றது. அதன் வாசகர்களின் பெயரிலும், அதன் ஆசிரியரும் செய்யும் அரசியல், இது தான்.

இவர்கள் எமக்கு சொல்லும் செய்தி என்ன? எதை செய்யக் கோருகின்றனர்? புலிகளை எதிர்க்க வேண்டாம் என்கின்றனர் புலிகள். புலியெதிர்ப்பு தம்மை எதிர்க்க வேண்டாம் என்கின்றது. பரஸ்பரம் தம்மை ஆதரிக்கக் கோருகின்றது. தம்மை அம்பலப்படுத்த வேண்டாம் என்கின்றது. இதை மீறிச் செய்தால், இதைச் செய்வோரை மனநோய் என்று பட்டம் கட்டுவோம் என்கின்றது. இதை மீறிய எந்த அரசியலும், எந்த வழிகாட்டலும் இவர்களிடம் கிடையாது.

மற்றொரு தலைப்பில் இரண்டாவது பகுதி தொடரும்.

லுங்கி ( நாடகம் ) !!!

லுங்கி (நாடகம்)

சிங்கள பேரினவாதமும் இராணுவ சர்வாதிகாரமும் கைகோர்த்து நிற்கின்றது!!!

இலங்கையில் ஒரு சிங்கள பேரினவாத இராணுவ சர்வாதிகாரம் நிறுவப்பட்டுள்ளது. தமிழ்மக்கள் மத்தியில் கூட, இந்த விடையம் உணரப்படவில்லை. அந்தளவுக்கு புலிப் பாசிசம் எதிர்முகம் காட்டி நிற்கின்றது. இந்த சிங்கள பேரினவாத பாசிச சர்வாதிகாரத்தை தடுத்து நிறுத்த, புலிப்பாசிசமே தடையாகி நிற்கின்றது. தமிழ்பேசும் மக்களின் அரசியல் ஒற்றுமையை உருவாக்குவதற்கு, புலிப்பாசிசம் தடையாக நிற்கின்றது. புலிகள் தமிழ்மக்களின் அடிப்படை ஜனநாயக உரிமையை மறுக்கும் வரை, இந்த ஒற்றுமை என்பது எப்படி சாத்தியமற்றதோ, அந்தளவுக்கு தமக்கான சொந்த எதிரிகளையும் அன்றாடம் புதிதாக உற்பத்தி செய்கின்றனர். சிங்கள இனவாத பாசிச இராணுவ சர்வாதிகாரம் தமிழ் மக்களுக்கு மறுக்கின்ற அடிப்படை உரிமை மீறல்கள் மீதான எதிர்வினை என்பது, உள்ளடகத்தில் எதுவுமற்றதாகி விடுகின்றது.

நிலைமை ஒன்றை மீறி ஒன்று பரஸ்பரம் சமனிலைப்படுத்தப்படுகின்றது. அவை இனம் காணமுடியாத சூக்குமத்தில், அரசியலற்ற வெற்றுத் தளத்தில் சர்வசாதாரணமான நிகழ்வாக ஜீரணிக்கப்படுகின்றது.

பேரினவாத சிங்கள இராணுவ இயந்திரம், சர்வாதிகார பாசிச வழிகளில், சில இரகசிய நபர்களின் வக்கிரங்களுக்கு ஏற்ப பூரணமாக இயக்கப்படுகின்றது.

1. பெருமளவில் வகை தொகையின்றி தெரிவு செய்யப்பட்ட நபர்கள் இன்று கொல்லப்படுகின்றனர்.

2. பலர் அன்றாடம் காணமல் போகின்றனர்.

3. பெருமளவிலான கப்பமும், அதற்கான கடத்தலும் அன்றாட விடையமாகிவிட்டது.

4. தமிழர் என்ற அடையாளம், அவர்களை குற்றவாளி சமூகமாக்க போதுமான காரணமாகிவிட்டது. அந்த வகையில் பல செயல்பாடுகள் செய்யப்படுகின்து.

5. தமிழ் மக்களின் உரிமையைப் பற்றி பேசியபடி, அதன் கழுத்தை அறுத்துப் போடுகின்றனர். தமிழரின் உரிமைக்கான அனைத்து சமூகக் கூறையும் அழிப்பது இன்று விரிவாகிச் செல்லுகின்றது.

உண்மையில் தமிழ் மக்களின் தாலியறுக்கப்படுகின்றது. தமிழர்கள் விதைவைக் கோலம் பூண்டு, வெள்ளைச் சீலை அணிந்து நாதியற்று செயலற்று கிடக்கின்றனர். வாழ்விப்போர், வழிகாட்டுவோர் யாரும் கிடையாது. சொந்த மக்கள் தமக்காக, தாம் போராடும் உரிமையை, புலிகளிடமே இழந்து நிற்கின்றனர். இதை மீறினால் புலிப்பாசிட்டுகள் அவர்களை துரோகி என்கின்றனர். அதற்காகவே அவர்களை கொன்று போடுகின்றனர்.

இன்று தமிழ் மக்களின் அரசியல் உரிமையைப்பற்றி யாருக்கும் எந்த அரசியல் அக்கறையும் கிடையாது. புலி, அரசு இதைச் சுற்றியே இயங்கும் வௌ;வேறு பிரிவுகளின் பின்னால், பிழைப்புக்காக நக்குகின்ற கூட்டம் தான் அனைத்துமாகிவிட்டது. தமிழ் மக்களின் அன்றாட வாழ்வு, இருப்பு கேள்விக்குள்ளாகிவிட்டது. அச்சம், பீதி, மன உளைச்சல் இதைத் தவிர, தமிழ் மக்கள் வேறு எதையும் தமது வாழ்வாகப் பெறவில்லை. தமிழ் மக்கள் தமது சொந்த வாழ்வியல் உரிமைக்காக, அதை மறுப்பவர்களுக்கு எதிராக போராடாத வரை, இதுவே தமிழ் மக்களின் தலைவிதியும் கூட. இதற்கு வெளியில் தமிழ் மக்களின் உரிமையை பெற, வேறு எந்த மாற்று உண்மையும் கிடையாது.

பி.இரயாகரன்
08.06.2007

ராமனுக்கு

ராமனுக்கு

அரசு சாராத அமைப்புகள் யுத்தத்துக்கு துணைபோகும் கிரிமினல்களே !!!

அரசுசாராத அமைப்புக்கள் எப்படிப்பட்ட யுத்த கிரிமினல்கள் என்பதற்கு, இலங்கை யுத்தம் சிறப்பான எடுத்துக்காட்டாகி வருகின்றது. மனித விரோத யுத்தத்தை நடத்துபவன் மட்டுமல்ல, அதற்கு துணையாக அதன் பின்னணி தளத்தில் செயற்படுபவனும் குற்றவாளி தான்.

புலியொழிப்பு என்ற பெயரில் காட்டுமிராண்டித்தனமாக பேரினவாதம் தமிழ் மக்கள் மீதே யுத்தம் செய்கின்றது. இந்த யுத்தத்தின் பின்னணியில், தன்னார்வக் குழுக்கள் யுத்தத்துக்கு துணையாக செயலாற்றுகின்றன.

யுத்தம் செய்பவன் இழைக்கின்ற மனிதக் குற்றத்தை மூடிமறைக்கின்ற, அதை சாந்தப் படுத்துகின்ற நடவடிக்கைகள் தான், தன்னார்வக் குழுக்களின் செயல்பாடுகள். இது தான் அவர்களின் அரசியல் நோக்கம். இதன் மூலம் யுத்தத்தை மேலும் நடத்தவும், யுத்தம் நடத்துபவன் மக்களிடம் அம்பலமாகாது இருக்கவும், யுத்தப் பின்னணியை கழுவித் துடைக்கின்ற வேலையை இந்த அரசு சாராத தன்னார்வக் குழுக்கள் செய்கின்றன. யுத்தத்தின் விளைவை எதிர்கொள்ளும் மக்கள் கூட்டமும், அதைச் சுற்றியுள்ள மக்களும், இதை சுயமாக எதிர்கொள்ளும் ஆற்றலை நலமடிப்பதன் மூலம், ஒரு சமூகத்தின் சுய இருப்பை நலமடிப்பதே இதுவாகும்.

மனித துயரங்களையும், அவலங்களையும் போக்குதல் என்ற பெயரில், யுத்தத்துக்கு கைகொடுத்து உதவுகின்ற பணியைத்தான், இலங்கையில் அரசுசாராத நிறுவனங்கள் வெளிப்படையாகவே செய்கின்றன. பேரினவாத அரசு இயந்திரம் இராணுவ சர்வாதிகாரமாகி, அது நடத்துகின்ற இன அழித்தொழிப்பு, இன்று அனைத்து தரப்பாலும் என்றுமில்லாத வகையில் ஊக்கப்படுத்தப்படுகின்றது. இதற்கு ஊக்கத்தையும் ஆக்கத்தையும் ஏகாதிபத்திய நிதியில் இயங்கும் இந்த தன்னார்வக் குழுக்கள் செய்கின்றன.

யுத்தத்தில் சம்மந்தப்பட்டவர்கள், யுத்தம் ஏற்படுத்தும் மனித அவலத்தை போக்க வேண்டிய உறுப்புகள் அல்ல என்பதே, தன்னார்வக் குழுக்களுக்கு பணம் வழங்கும் எகாதிபத்திய அரசியல் நோக்கமாகும். நிவாரணத்தை வழங்கும் தேவையில் இருந்து, அந்த பொறுப்பில் இருந்து, யுத்தம் செய்பவனை விடுவிப்பதன் மூலம், யுத்தத்தின் பின்னணி ஊக்குவிக்கப்படுகின்றது. உலகமயமாதல் அரசு இயந்திரம் என்பது, ஏகாதிபத்திய நலனை பாதுகாக்கும் ஒரு பொலிஸ் நிறுவனம் தான் என்பதை, இலங்கையின் யுத்த பின்னணி எடுப்பாக உலகுக்கு எடுத்துக்காட்டுகின்றது.

பேரினவாத சிங்கள இராணுவம் புலிகள் ஒழிப்பு என்ற பெயரில், தமிழ் மக்களை இராணுவ ரீதியாகவே ஒடுக்குகின்றது. இதற்கு துணையாக இதன் பின்தளத்தில், தன்னார்வக் குழுக்களின் கிரிமினல் செயல்பாடுகள் அமைந்துள்ளது.

தமிழ் மக்களை புலிகளின் உருவாக்கத்துக்கு முன்னமே, ஒரு இனம் என்ற ரீதியில் ஒடுக்கியவர்கள் இதே சிங்கள பேரினவாதிகள் தான். காலகாலமாக நடத்திய அதே ஒடுக்குமுறையைத் தான், இன்று புலிகளின் பெயரில் அவர்கள் மறுபடியும் தொடருகின்றனர்.

சமாதானத்தின் பெயரில் ஒப்பந்தங்கள், இனப்பிரச்சனைக்கு தீர்வை காணுதல் என்ற பெயரில் வகைவகையான குழுக்கள், கூட்டங்கள், உரைகளை நடத்துகின்ற பேரினவாத அரசு இயந்திரத்தின் நோக்கம், தமிழ் மக்களை அழிப்பதை இதன் மூலம் மூடிமறைப்பது தான். அப்படிப்பட்ட நிகழ்ச்சி நிரலின் ஒரு அங்கம் தான், தன்னார்வக் குழுக்களின் மனிதாபிமான செயல்பாடுகள்.

இனவழிப்பு யுத்தத்தில் பேச்சுவார்த்தை முதல் தன்னார்வக் குழுக்களின் செயல்பாடுகள் அனைத்தும் ஒன்றுபடுத்தப்பட்டுள்ளது. அனைத்தும் இராணுவ நடவடிக்கையுடன் ஒருங்குகிணைக்கப்பட்டு செயற்படுத்தப்படுகின்றது. இந்த நிகழ்ச்சி நிரல் இலங்கையில் அப்பட்டமாக காணப்படுகின்றது. இராணுவம் எங்கு யுத்தத்தை தொடங்குகின்றதோ, அங்கு இந்த தன்னார்வக் குழுக்கள் உடனடியாக பின்னணியில் செயலாற்றத் தொடங்குகின்றது.

இந்த அரசு சாராத தன்னார்வக் குழுக்களை உருவாக்கி அதன் செயல்பாட்டுக்குரிய நிதியையும் ஏகாதிபத்தியம் என்ற பிசாசே வழங்குகின்றது. ஏகாதிபத்திய நலன்களையும், ஏகாதிபத்திய நலன் சார்ந்த அரசின் நலன்களையும் பாதுகாக்கின்ற, மக்களிடையே அது அம்பலமாகாது இருக்கின்ற அரசியல் தான், அரசுசாராத நிறுவனங்களின் நோக்கமாகும்.

உலகமயமாதல் பொருளாதார கட்டமைப்பை உருவாக்கி அதில் மிதக்கின்ற ஏகாதிபத்தியம், மனித குலத்தின் அழிவில் தான் இதைச் சாதிக்க முடிகின்றது. மனித அழிவும் அவலமும், சமூக ரீதியான எழுச்சியாக மாறக் கூடாது என்பதற்காக, அவன் உருவாக்கி அவன் கொடுக்கும் பணத்தில் இயங்குவது தான் இந்த அரசுசாராத தன்னார்வக் குழுக்கள்.

ஏகாதிபத்திய பணத்தில் அவனின் நலனை பூர்த்திசெய்வது தான், இதன் அடிப்படை அரசியல் நோக்கமாகும். ஏகாதிபத்தயத்தின் தயவில் இயங்கும் இலங்கை பேரினவாத இராணுவ ஆட்சியை, ஏகாதிபத்தியம் தக்கவைக்க முனைகின்றது. அதற்கு தன்னார்வக் குழுக்கள் உறுதுணையாக செயல்படுகின்றது. பேரினவாத இன ஆக்கிரமிப்புக்கு உறுதுணையாக, அதன் பின்னணி தளத்தில் செயல்படுகின்றது.

இனவழிப்பை நடத்தும் இராணுவ நடவடிக்கையின் விளைவுகள் ஏற்படுத்தும் மனித துயரங்கள், வெளி உலக்கும் உலக மக்களுக்கும் தெரியாது மூடிமறைக்கின்ற சதியை செய்வது யார் என்றால், இந்த தன்னார்வ ஏகாதிபத்திய குழுக்கள் தான். இந்த தன்னார்வக் குழுக்களின் நோக்கமும் கருசனையும், அந்த மக்கள் இந்த அவலத்தின் விளைவை சுயமாக புரிந்து அவர்கள் செயல்படாது தடுப்பது தான். மக்கள் இதை சுயமாக எதிர் கொள்ளும் ஆற்றல் ஏற்படாத வண்ணம், அதை நலமடித்து வருகின்றனர். இதனால் தான் ஓடோடிச் சென்று உதவுதாக காட்டி, மக்களின் சமூக செயல்பாட்டை நலமடிப்பதே இதன் அரசியல் பணியாகும்.

மற்றவனை நம்பி இருக்க கூறும் ஒரு சமூக இருப்பை, சமூக இழிவை புகுத்துகின்ற ஏகாதிபத்திய கிரிமினல்கள் தான், அரசுசாராத தன்னார்வ நிறுவனங்கள். இப்படி இந்த நோக்கில் இக் குழுக்களின் செயல்பாடுகள் கிரிமினல் மயப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. ஏகாதிபத்திய நோக்கத்தையும், பேரினவாத நோக்கத்தையும் ஒருங்கே பூர்த்தி செய்கின்ற பேரினவாத இனவழிப்பு யுத்தத்தின் பின்னணியை, அவன் கொடுக்கும் பணத்தில் சாந்தப்படுத்துகின்றவர்கள் கிரிமினல் மயப்படுத்தப்பட்ட போர் குற்றவாளிகன் தான்.

பி.இரயாகரன்
05.09.2007

ஓட்டுப் போடாதே! புரட்சி செய்!

ஓட்டுப் போடாதே! புரட்சி செய்!

ஈழம், கொசோவோ, குர்தீஸ் போராட்டங்கள்: 3

ப. வி. ஸ்ரீரங்கன்
11. 01. 2008

உலகில் ஒடுக்கப்படும் இனங்கள் தங்களைத் தாமே ஆளும் காலங்கள் மிக விரைவாக உருவாகிறது! உலகின் அதீத பொருளாதார முன்னெடுப்புகளை ஊக்கப்படுத்தும் பல்தேசியக் கம்பனிகளின் குவிப்புறுதியானது மேன்மேலும் கனிவளங்களை நோக்கிய தேடுதல்-கையகப்படுத்தல்-காத்தல் எனும் எதிர்பார்ப்புகளால் தமக்குச் சாதகமான நிலையில் ஒரு தேசத்துக்குள் ஒடுக்கப்படும் சிறுபான்மைத் தேசிய இனங்களைத் தொடர்ந்தும் ஒற்றைத் தேசப் பெரும்பான்மையின ஒடுக்குமுறைக்குள் இருத்திவைத்துச் சுரண்டமுடியாதவொரு சூழலில் அத்தகைய நோக்கில் தேசத்தைத் துண்டாடும் நிலைக்குப் பல் தேசியக் கம்பனிகளின் ஏவல் நாய்களான ஏகாதிபத்திய நாடுகள் ஒத்துழைப்பு நல்கின்றன. இதுவொரு நல்ல சந்தர்ப்பம்! -நமக்கும்தாம்.

வரும் மாதம் கொசோவோ தனது தனிநாட்டுப் பிரகடனத்தைச் செய்கிறது. இது எத்தகையவொரு பாதிப்பை ஐரோப்பாவுக்குள் உருவாக்குமென்று, ஐரோப்பியப் பல்கலைக்கழகங்கள் மற்றும் ஆய்வாளர்கள் மண்டையைப் பிய்த்து வருகிறார்கள். நாங்கள் இலங்கையில் நாயிலும் கேவலமாக அடக்கியொடுக்கப்படுகிறோம். இதுவரை இலட்சம் தமிழ் பேசும் மக்களை இலங்கைப்பாசிச அரசு கொன்று குவித்துவிட்டது! இது உலகத்தில் மிகவுமொரு பாரிய இனவொடுக்கு முறையாகும். இத்தகைய வொடுக்கு முறையை எந்தவொரு யுக்கோஸ்லோவியச் சிறுபான்மை இனங்களும் காணவில்லை! எனினும் அங்கே பற்பல நாடுகள் தம்மைத் துண்டித்துவிட்டன. இப்போது செர்பியாவிலிருந்து கொசோவோ பிறப்பெடுக்கிறது. அதைத் தொடர்ந்து இன்னும் பத்துக்கு மேற்பட்ட தேசங்கள் ஐரோப்பிய மண்ணில் பிறக்கும் நிலையைப் பெறுகின்றன. இதற்கான முன்னுதாரணமாகக் கொசோவோ இருக்கப் போகிறது. நமக்கும் கொசோவோ முன்னுதாரணமாக இருக்குமோ அல்லது இந்தியாவிடம் மடிப்பிச்சை எடுப்போமா?

மேற்கு ஐரோப்பாவின் கனிவளத் தேவையானது கொசோவோவின் இறைமையாக விரிகிறது. »Kunststaaten« wären nach diesem Maßstab übrigens die meisten Länder der Welt. Und so ist das herbeigeschriebene Schicksal Belgiens denn auch nur ein Menetekel für Kommendes. In der Ankündigung des FAZ-Artikels heißt es: »Ein Staat zerfällt. Dieses Szenario werden wir bald noch häufiger erleben, bei den Schotten, den Kosovaren, auch den Südtirolern. « கொசோவோவின் கனி வளங்களால் தமது உற்பத்தியின் வீச்சையும் அதன் தொடர்ந்த வலிமையையும் பேணும் தேசங்கள் கொசோவோவின் பிறப்பை ஆதரிக்கக் காத்திருக்கிறது. உற்பத்திக்குத் தோதான மூலப் பொருள்களுக்குக் கொசோவோவானது மிகவும் முக்கியம் பெறுகிறது. இங்கே, இந்த நிமிடம்வரை கொசோவோவின் சுயநிர்ணயம் அங்கீகரிப்பதற்கானதான அரசியல் வியூகமே மேற்கு ஐரோப்பாவிடம் இருக்கிறது. எனவே, இதைப் பயன்படுத்தி அகண்ட ஸ்ப்பானியச் சாம்பிராச்சியம் உடைவதற்கான முன் நிபந்தனைகளுடன் வியூகம் அமைக்கும் ஸ்ப்பானியச் சிறுபான்மை இனங்கள்-உதாரணமாக பஸ்கன் மக்கள் முனைப்போடு காய் நகர்த்துகிறார்கள்.

இன்றைய பெல்ஜியம் தன்னைப் பிரித்து இன்னுமொரு நாட்டைப் பிறப்பிக்கும் நிலைக்குள. ; அங்கேயும் சிக்கல்கள் எழுகின்றன. (Belgien kann sich mit einiger Wahrscheinlichkeit in einen nördlichen, flämischen Teil, dessen Bewohner niederländisch sprechen und sich eher nach den Niederlanden hingezogen fühlen, und einen südlichen, französischsprachigen wallonischen Teil spalten. )பிரஞ்சு மொழி பேசும் மக்களின் வழிவந்த வலோனியன் மக்களுக்கும் ஒல்லாந்து மொழி பேசும் மக்களினத்தின் வழி வந்த பி§லேமியன் இனத்துக்கும் பாரிய முரண்பாடு உருவாகிறது. இது இனங்களுக்கிடையிலான முதலாளிய வளர்ச்சியின் முரண்பாடாகவும,; வளர்ச்சிகுன்றிய பிரஞ்சு மொழி பேசும் வலையத்துக்குத் தாம் தொடர்ந்தும் நிதி வழங்க முடியாதெனவும் முரண்பாடுகள் முற்றுகின்றன. அங்கே, இன்னொரு தேசத்தை உருவாக்குவதற்காக மேற்குலகப் பகாசூரக்கம்பனிகள் முயற்சிக்கின்றன.

ஆழ்ந்த மெளனத்திலிருக்கும் சுவிட்ஸர்லாந்தில்(Auch in der stillen Schweiz gibt es Separatisten. Die Befreiungsfront von Jura fordert seit mehr als 30 Jahren die Unabhängigkeit des Kantons Jura von der Eidgenossenschaft. Einst wurde das von französischsprachigen Katholiken bevölkerte Jura dem Kanton Bern angegliedert, der größtenteils von deutschsprachigen Protestanten bevölkert ist. Doch die Anführer der Front sehen ein, dass die Chancen auf einen Sieg äußerst gering sind. ) யூரா கன்டோன் மாநிலத்துப் பிரஞ்சு மொழிபேசும் மக்கள் தமது கன்டோன் தனி நாடாக வேண்டுமென்று வாதிட்டு வருகிறார்கள். அங்கே அமுக்கி வைக்கப்பட்ட பிரிவினைவாதம் இப்போது மேலெழுந்து வெடிக்கக் காத்திருக்கிறது. இலங்கைக்குச் சிவிஸ் அரசியல் முறைமைகளைப் பரிந்துரைத்தவர்கள் முகத்தில் கரி பூசுக!

இப்படி இற்றாலி, ருமேனியா, பிரித்தானியாவின் ஸ்கோட்லாந்து(In Großbritannien hat sich der Mittelpunkt der separatistischen Stimmungen aus Ulster nach Schottland verschoben. Bei der letzten Parlamentswahl ging in Schottland die Nationale Partei als Sieger hervor, die einen neuen unabhängigen Staat fordert. ) என்று தொடர்கதையாக இன்னும் பல பத்துத் தனிநாடுகளை உருவாக்கித் தத்தமது கைகளுக்குள் போட்டுவிடத் துடிக்கும் பல்தேசியக் கம்பனிகளும் தேசங்களும் இத்தகையவொரு தனிநாட்டுப் பிரகடனங்களுக்கு இப்போது தலை சாய்க்கும்(மட்டுப்படுத்தப்பட்டு) வியூகத்தோடு காய்களை நகர்த்த முனைகிறார்கள்.

கொசோவோவின் தனிநாட்டுப் பிரகடனத்தைத் தாம் ஒருபோதும் ஏற்கப்போவதில்லை என்று செர்பியா பராளுமன்றத்தில் பிரேரணை நிறைவேற்றி மேற்கு ஐரோப்பிய நாடுகளை, அதாவது ஐரோப்பியக் கூட்டமைபை எச்சரிக்கிறது. »Serbien wird niemals ein unabhängiges Kosovo akzeptieren«, sagte Tadic im Parlament. Kostunica bezeichnete ein unabhängiges Kosovo als »Marionettenstaat«. Die USA würden ihn nur aus eigenen militärischen und Sicherheitsinteressen anerkennen. Er rief zu weiteren Verhandlungen auf und forderte einen »Kompromiss«. தமக்கும் ஐரோப்பியக் கூட்டமைப்புக்கும் கைச்சாத்தாகிய அனைத்து ஒப்பந்தங்களையும் தாம் முறித்துவிடுவதாகவும் எச்சரிக்கிறது. எனினும்,கொசோவோ தனிநாடாவதை செர்பியாவால் தடுத்திட முடியாது. இதை உணர்ந்த செர்பியா அமெரிக்காவை நேரடியாகத் திட்டுகிறது. கொசோவோவில் தனது இராணுவப் பொருளியல் ஆர்வங்களுக்காகத் தனிநாடாவதை அமெரிக்கா ஆதரிப்பதாகச் சொல்கிறது செர்பிய அரசு. கூடவே, கொசோவோ அமெரிக்காவால் ஆட்டிவிக்கப்படும் "பொம்மை"அரசாகவே இருக்கும் என்றுரைக்கிறது.

நவ லிபரல்களான இன்றைய மேற்கு ஐரோப்பிய ஏகாதிபத்தியமும் அதன் நிதி மூலதனமும்(Der Kapitalismus neoliberalen Zuschnitts macht sich auf, die Landkarte Europas neu zu zeichnen. Die nationalen Bourgeoisien sind an großen und einheitlichen Territorien immer weniger interessiert, spielen doch Grenzen dank der EU-Binnenmarktfreiheiten für den ungehinderten Kapital- und Warenfluß keine Rolle mehr. Doch Nationalstaaten sind nach dem Ende des Zweiten Weltkrieges in harten Klassenauseinandersetzungen und unter dem Eindruck des Vorbilds des Ostens auch Sozialstaaten geworden. In ihnen wird Solidarität durch den Transfer erheblicher Mittel zugunsten notleidender Regionen geübt. Dafür ist die EU kein Ersatz. Der Kampf für den Erhalt des Nationalstaats ist daher in erster Linie eine soziale Auseinandersetzung. Traditionelle und liebgewordene antietaistische Sichtweisen trüben in diesem Kampf nur den Blick auf die wirklichen Gefahren. )தத்தமக்குத் தோதாகத் தேசங்களை உருவாக்கி அத் தேசங்களில் தமது மூல வளங்களையும் மற்றும் இராணுவக் கேந்திர நிலைகளையும் காக்க முனைகின்றது. எனவே, கொசோவோ என்பது இத்தகைய நகர்வுக்கு ஒரு முன்னுதாரணமாக இருப்பதற்காககவே அதைப் பல்தேசியக் கம்பனிகள் ஆதரிக்கின்றன. இதை மெல்லவும் முடியாது விழுங்கவும் முடியாது அந்தப் பல்தேசியக்கம்பனிகளின் தேச அரசுகள் ஏற்கும் நிலையொன்று உருவாகிறது.

செயற்கையான ஒருமையான தேசங்களை உடைப்பதில் நோக்கமாக இருக்கும் பல் தேசிய மூலதனம் செயற்கையான இந்தியாவையும் உடைக்கும் அதற்காக இலங்கையை உடைக்கும் முன்னதாகவென்று இந்தியாவுக்கும் பயம். எனவே, இலங்கையின் ஒருமைப்பாடு அதற்கு அவசியம்.

நமக்கு?

எமக்கென்றொரு தேசம் உருவாவது அவசியமாக இருக்கிறது சிங்களக் கொடுமைக்கு எதிராக- நமது நாடோடி வாழ் நிலைக்கு மாற்றாக!

இதில் நமது அரசியல் வியூகம் இந்தியாவுக்குக் கால் கழுவாமல் நமது காலில் நின்றபடி உலகின் மாறிவரும் சூழலைக் காண்க!

அங்கே, கொசோவோ என்றால் இங்கே ஈழமும் சாத்தியம்.

இதை நமது விடுதலை இயக்கத்தின் இளைய தலைமுறை புரியுந் தரணங்கள் மெல்லத் தெரிகிறது. புதிய தலைமுறை இந்த நிலைமைகளைத் தரசித்து வரும்போது உருவாகப்படும் புதிய தேசங்களில் ஒன்றாக ஈழம் இருக்கவேண்டும். அது உழைப்பவரின் தேசமாக இருப்பதே எமது அவா! அதற்கு முன் தேசிய முதலாளியத்தை ஊக்கப்படுத்துக! இதை ஒருபோதும் ஏகாதிபத்தியம் விரும்பாது. தேசிய பூர்ச்சுவாக்களை ஏகாதிபத்தியம் ஒழிப்பதற்காகவே சிறு தேசங்களை உருவாக்கித் தமது முகவர்களாக்கி வரத் திட்டங்கள் அரங்கேறுகிறது.

இது ஒன்றும் பித்தலாட்டம் அல்ல!

உலகத்தின்-பொருளாதார ஆர்வங்களின் புதிய வியூகம் இப்படியே நகரும் இனி.

ஒருசில ரொஸ்கிய வாதிகள் சொல்வதுபோன்று ஏசியா, ஐரோப்பாவென்ற கண்ட அரசியல் தேசங்களை இன்னும் ஒன்றாக்கும் என்பது இனி நடவாது. எங்கே, செயற்கையான தேசங்கள் தேசிய இனங்களை அடிமைப்படுத்திச் செயற்கையாக இணைத்திருக்கிறதோ அங்கே, உடைவுகளோடு பல தேசம் உருவாகும்-உருவாக்கப்படும். அது எந்த ஏகாதிபத்தியக் கம்பனியின் பக்கம் இருக்கும் என்பதே இனிவரும் பிரச்சனையாக இருக்கும்.

இந்தியா இருபதுக்கு மேற்பட்ட குட்டிகனை ஈன்றெடுக்கும். இலங்கை ஈழத்தை ஈன்று வருகிறது!

இங்கே, எமது தரப்பின் சாய்வு எங்கே-எப்படியென்பதே நமது கேள்விகள். அதற்கு முன் புலிகளை ஒழித்துக்கட்ட இந்தியா விரும்புகிறது. இதற்காக இலங்கைத் தேசிய குட்டிப் பூர்ச்சுவாக்களை உசுப்பிவிட்டுப் போருக்கான தளபாடங்களை இலங்கை இராணுவத்துக்கு வழங்கும்-வழங்கிவருகிறது. தனது உளவுப்படையூடாகப் புலிகளைப் பிளந்து பலவீனமாக்கிப் பின்னடைவைச் செய்தது. இன்னும் அதிகமாக இந்தியா செய்யும். இங்கே, நமது போராளித் தேசபக்த இளைஞர்கள் புதிய வியூகங்களைச் செய்தாகவேண்டும். இளைஞர்கள் உலகத்தின் மாற்றங்களை மிக அவதானமாகக் கணிக்கத் தவறுவது நமக்கு அழிவாக அமையும்.

ஈழத்தைப் பிரகடனப்படுத்தி, அதை எவரும் அங்கீகரிக்காது போனாலும் அது கேலிக்கூத்தல்ல! அதற்குப் பின்பான அரசியலை நேர்த்தியாக்க நமக்கு அது பாடமாக இருக்கும். எனினும், ஈழம் என்பது மெய்யாகும் என்பதற்கான உலகச் சூழல்-பொருளாதார வியூகம் இப்போது உலக அரங்குக்கு வருகிறது. இது நமக்குச் சாதகமானவொரு பக்கத்தையும், பாதகமானவொரு பக்கத்தையும் கொண்டிருக்கிறது. இதில் காய்களை நகர்த்த நமது அரசியல் விவேகமாக இருக்க வேண்டும்.

திரு. பிரபாகரனின் 2007 க்கான மாவீரர் உரைக்கு இலண்டனிலுள்ள தமிழ் வக்கீல்கள் தீபம் தொலைக்காட்சியில் விளக்கம்-பொழிப்புரைத்தபோது"சிங்கள ஏகாதிபத்தியம்"என்று பல முறைகள் கூறிக்கொண்டார்கள். இத்தகைய"அறிவு"தமிழருக்கு இருந்தால் நாம் அழிவதைத் தடுக்கமுடியாது! வக்கீல்கள் எல்லாம் அரசியல் விஞ்ஞான நிபுணர்களில்லை. இளைஞர்களே உங்கள் விவேகங்களை இனிவரும் காலத்தில் காட்டுங்களேன்! -அது நமக்கென்றொரு தேசத்தை உருவாக்கட்டும்-அது தொழிலாளருக்கு எற்ற பொருளாதாரத்தைக் கனவாகக் கொண்டெழட்டும்!

இக்கட்டுரையை மேலும் விருத்தியாக்கித் தத்துவார்த்த நெறியோடு பின்பு எழுதுகிறேன்.

தொடரும்.

நாம் இந்து இல்லை சொல்லடா

நாம் இந்து இல்லை சொல்லடா

கொலை வெறிக்கூட்டத்தின் வாக்குமூலம் தமிழில்...16.

"குஜராத் வன்முறைகள் சம்பந்தபட்ட வழக்குகள் மீண்டும் விசாரிக்கப்பட வேண்டும். அதுவும் குஜராத்திற்கு வெளியே விசாரிக்கக் கொண்டுச் செல்லபட வேண்டும்" என்று தேசிய மனித உரிமைகள் ஆணையமும் இன்னும் சில அரசு சாரா தொண்டு நிறுவனங்களும் தாக்கல் செய்த மனு கடந்த 3 ஆண்டுகளாக உச்ச நீதிமன்றத்தின் விசாரணையில் உள்ளது. குற்றவாளிகள் பிணையில் வெளியே இருக்கிறார்கள். நரேந்திர மோடி மிகப் பெரும்பான்மையாக தேர்தலில் வெற்றி பெற்றான். இன்னொரு தேர்தலுக்கு தயாராகியும் வருகிறான்(அதிலும் தற்பொழுது வெற்றி பெற்றுள்ளான்). கலவரத்தின் போது உயிர் தப்பியவர்களில் அதிகமானோர் அஹ்மதாபாத்திற்கு வெளியே உள்ள சேரி பகுதிகளுக்கு அனுப்பப்பட்டனர். தங்களது சொந்த இடங்களுக்கு திரும்பிய சிலரோ, ஒடுக்கப்பட்ட வாழ்க்கை வாழ்வதோடு, பொருளாதரத்தில் கீழ்நிலையிலும் பக்கத்தில் வாழும் ஹிந்துக்களால் சமூக புறக்கணிப்பும் செய்யப்படுகின்றனர்.

நரோடா: அமைப்பும் மக்கள் தொகை புள்ளிவிபரமும்

அஹ்மதாபாத் நகர மையத்திலிருந்து 15 கிமீ தொலைவில் அமைந்துள்ள நரோடா காவ்ன் மற்றும் நரோடா பாட்டியா, பெரும்பாலும் கர்நாடகா மற்றும் மஹாராஷ்டிரா ஆகிய இடங்களிலிருந்து வந்து குடியேறியக் கிட்டத்தட்ட 2000 தினக்கூலிகளான முஸ்லிம்களுடைய வசிப்பிடமாக இருந்தது. இந்த பகுதியானது நகரத்திற்கு வெளியே நெடுஞ்சாலையின் ஓரமாக அமையப்பட்ட இடமாகும். இந்த இடத்திலிருந்து சாலையின் மறுபக்கத்தில் அரசு போக்குவரத்து கழகத்தின் பண்டகசாலையும், பக்கத்திலேயே ஹிந்துக்கள் பெரும்பான்மையாக வாழும் கோபினாத் மற்றும் கங்கோத்ரி சமூக குடியிருப்புகளும் உள்ளன.

70 வருடங்களுக்கு மேலாக இருக்கும் நரோடா காவ்ன் மற்றும் நரோடா பாட்டியா நகர்புறத்தில் இருக்கும் சேரிகளாகும். இவ்விரண்டும் அஹ்மதாபாத் மாநாகராட்சியின் கீழ் உள்ளன. நரோடா காவ்ன் மற்றும் நரோடா பாட்டியாவுக்கு இடைபட்ட தூரம் 1 கிமீ கூட இருக்காது. நரோடா காவ்ன் சற்றே சிறியதாகும். குறுகலான சந்துகள் அமைந்த சிக்கலான நெருக்கடியான, அசுத்தமான கட்டிடங்கள்; அவைகளில் சில கட்டிடங்கள் தான் இரண்டடுக்கு மாடிகளை விட சற்று உயரமானவைகள். இத்தகைய அமைப்பிலுள்ள முஸ்லிமகள் வசிக்கும் பகுதி தான் நரோடா பாட்டியாவாகும்.

நரோடா பாட்டியாவோவிலிருந்து சாலையின் மறுபக்கத்தில் ச்சாரா இனத்தவர்கள் வசிக்கும் மிகப் பெரிய ச்சாராநகர் உள்ளது. வெளியில் அதிகமாக அறியப்படாதது இந்த ச்சாரா இனம்; இம்மக்களோ பொதுவாக குற்றம் செய்கின்றவர்களாகக் கருதபடுகிறவர்கள்; அதிலும் முக்கியமாக கள்ளச் சாராயம் காய்ச்சி விற்பது, சூதாடுவது போன்ற குற்றங்களில் அதிக அளவில் ஈடுபடுகிறவர்களாவர். இவர்கள் ஹிந்துக்களாக இருந்தாலும், ஹிந்து மதத்திலுள்ள ஜாதிகள் அடிப்படையில், இம் மக்கள் மிக தாழ்த்தப்பட்ட இனத்தவராகவே கருதபடுகிறார்கள்.

குற்றவாளிகள் யார்?

நரோடா காவ்ன் மற்றும் நரோடா பாட்டியா சம்பவங்கள் தொடர்பாக 2 முதல் தகவல் அறிக்கைகள் (FIR) பதிவு செய்யப்பட்டது. நரோடா காவ்னில் 8 பேர் மட்டுமே கொல்லப்பட்டதாக பதிவு செய்யபட்டுள்ளது. நரோடா பாட்டியாவில் நேரில் பார்த்த சாட்சிகள், சில நூறுகளாவது இருக்கும் என்று ஊர்ஜிதப்படுத்துகிறது. இருப்பினும், சரியாக எத்தனை முஸ்லிம்கள் அன்றைய தினம் நரோடாவில் கொல்லப்பட்டனர் என்பதை ஒருவரும் அறிந்திருக்கவில்லை. கொலைகும்பல் மட்டுமே ஒரு வேளை அறிந்திருக்கக் கூடும்.

கலவரத்தின் போது உயிர்ழைத்தவர்கள் தங்களைத் தாக்கியக் கும்பல்களில் பல டஜன் எண்ணிக்கையில் சங்பரிவாரகாரர்களை அடையாளம் காட்டியதோடு, பாஜக சட்டமன்ற உறுப்பினரான மாயபென் கோட்னானி மற்றும் பஜரங்தள் தலைவனான பாபு பஜ்ரங்கி ஆகியோரே வன்முறை கும்பலை முன்னின்று வழிநடத்திய மாபாதகர்கள் என திரும்பத் திரும்ப பலமுறை கூறினார்கள். இருப்பினும் குற்றபத்திரிக்கை தாக்கல் செய்யபடும் போது, கோட்னானி மீது போதிய ஆதாரங்கள் இல்லை என்று கூறி சட்ட நடவடிக்கை எடுக்க காவல்துறை மறுத்துவிட்டது. மிகக் குறைவான எண்ணிக்கையில் சில பாஜக மற்றும் விஹெச்பி ஆட்களுடன், சில டஜன்கள் எண்ணிக்கையிலான ச்சாரா இனத்தவரையும் சேர்த்து பாபு பஜ்ரங்கி மட்டுமே குற்றம் சாட்டப்பட்டான்.

மொத்தத்தில் 49 பேர் குற்றவாளிகளாக நரோடா பாட்டியா சம்பவங்களிலும், அதே எண்ணிக்கையிலான பேர் குற்றவாளிகளாக நரோடா பாட்டியா சம்பவங்களிலும் காவல்துறையால் அறிவிக்கப்பட்டனர். இவ்விரண்டு பட்டியல்களிலுமே வரக்கூடிய ஒரே நபர்கள் என பஜ்ரங்கி உள்பட பலர் இருந்தனர். மூன்று மாதங்களுக்கு மேலாக தலைமறைவாக இருந்த பஜ்ரங்கி, மிகப் பெரும் நாடகமாடபட்ட நிலையில் கைது செய்யப்பட்டான். கைது செய்யப்பட்ட 5 மாதங்கள் கழித்து, குஜராத் உயர் நீதிமன்றம் அவனை பிணையில் விடுதலை செய்ய அனுமதித்தது.(திட்டமிட்டு நடத்தப்பட்ட இந்த இன அழிப்பு படுகொலையில் தலைமறைவாக இருந்து கைது செய்யப்பட்டவனுக்கு 5 மாதங்களிலேயே ஜாமீன்; தமிழக கோயம்புத்தூர் குண்டுவெடிப்பு வழக்கில் குற்றவாளிகள் அல்ல என விடுதலை செய்யப்பட்ட மக்கள் ஜனநாயகக் கட்சியின் தலைவர் அப்துல் நாசர் மஹ்தனி உட்பட 150க்கும் மேற்பட்ட முஸ்லிம்களுக்கு வழக்கு முடிவடையும் வரை சுமார் 9 வருடங்களாக ஜாமீன் மறுப்பு. இந்திய நீதிபுருஷர்கள் மனுநீதியின் மறுபக்கத்தை வாழவைக்கின்றனரோ? - இறை நேசன்).

பாபு பஜ்ரங்கி

5அடி 3 அங்குலத்திற்கும் சற்றே குறைவான உயரம் கொண்ட பாபு பஜ்ரங்கி, இவனுடைய குடும்ப பெயர் பட்டேல், நரோடாவில் மிகப் பெரிய நபராக விளங்குபவன். விஹெச்பி மற்றும் அதன் இளைஞர் பிரிவான பஜ்ரங்தள் உடன் 22 வருட தொடர்புகளினால் பலரும் பயந்து நடுங்குகிற உள்ளூர் தாதாவாக தன்னை நிலைநிறுத்திக் கொண்டான். அதன் பயனால் இன்று நரோடாவிலும் இன்னும் குறிப்பாக ச்சாராநகரிலும் தன்னை ஒரு தலைவனாக பஜ்ரங்கி உருவாக்கிக் கொண்டான். ச்சாராநகரில் இவனது கட்டளைகளைப் பின்பற்றும் கணிசமான எண்ணிக்கையிலானோர் இருக்கின்றனர். ச்சாராக்களில் அதிகமானோர் இவனிடத்தில் பெரும் பக்தியுடனான மரியாதை வைத்திருப்பதைப் பார்க்கலாம். ஆனால் இவனோ குற்றம் புரிவதில் அவாகளிடத்திலே (ச்சாரா மக்கள்) இருக்கும் திறமைகளை வெகுவாக புகழ்ந்துரைத்ததோடு, அவர்கள் தான் இவனுடைய "ஆயுதங்கள்" எனவும் உரிமை கொண்டாடினான். இன்னும் சம்பவங்களின் போது அவர்களிடம் இவன் கூறியதெல்லாம், "கொல்லுங்கள் அதைத் தவிர வேறு தேவையில்லை".

நெடுஞ்சாலைக்குச் சற்று அப்பாலுள்ள நரோடா புறநகர் பகுதியில் அமைந்துள்ள அஜந்தா எல்லோரா என்னும் வணிக வளாகத்தில் உள்ள இரண்டாவது மாடியில் இருக்கும் தனது அலுவலகத்தில், கட்டபஞ்சாயத்தை விசாரிக்கும் ஒரு விசாரணை மன்றமே வைத்துள்ளான். மாதத்திற்கு நிரந்தர வருமானமாக சுமார் ஒன்றரை லட்சத்திற்கும் அதிகமாக ஈட்டும் இவன், தன்னை பெரிய அளவில் கட்டிடங்கள் கட்டி கொடுக்கும் வியாபாரியாகக் கூறினாலும், முஸ்லிம்களையும், கிருஸ்துவர்களையும் அடிப்பதுவே இவனது முக்கிய அலுவலாகும்.

"முஸ்லிம்களையும், கிருஸ்தவர்களையும் நான் அப்படி வெறுக்கிறேன்", என அவன் (பஜ்ரங்கி) கூறுகிறான். அவனுடைய உள்ளத்திற்கு மிக பிடித்தமானது, முஸ்லிம் பையன்களைத் திருமணம் செய்தோ அல்லது காதலித்து ஓடி போகவோ செய்யும் ஹிந்து இளம்வயது பெண்களைக் காப்பாற்றி விடுவிப்பதாகும். அவனை தினந்தோறும் வந்து சந்திப்பவர்களில் பெரும்பாலானோர் இத்தகையப் பெண்களின் பொற்றோர்களே. "இப்பெற்றோர்கள் காவல்துறையிடம் சென்றால், அவர்கள் புகாரைப் பதிவு செய்வதில்லை, என்னிடம் தான் அவர்களை அனுப்பி வைப்பார்கள்" என பஜ்ரங்கி தெரிவித்தான். "957 ஹிந்துச் சிறுமிகளை நான் காப்பாற்றியிருக்கிறேன். முஸ்லிமை திருமணம் செய்த இளம்பெண் சராசரியாக 5 குழந்தைகளைப் பெற்றெடுப்பாள். அப்படி பார்க்கும் போது 5000 முஸ்லிம்களை அவர்கள் பிறக்கும் முன்பே நான் கொன்றிருக்கிறேன்." - பஜ்ரங்கி.

நன்றி பதிவர்: இறை நேசன் http://copymannan.blogspot.com/2007/11/1.html

குஜராத் - இசைச்சித்திரம்

குஜராத் - இசைச்சித்திரம்

உலக மக்களுக்கு எதிரான, மிகக் கொடூரமான பயங்கரவாதி யார்?

பி.இரயாகரன்
13.01.2007

அமெரிக்கா கூறுவது போல், நிச்சயமாக அது புலிகள் அல்ல. அது அமெரிக்காவே தான். ஆனால் அமெரிக்காவோ புலிகள் என்கின்றான். புலியெதிர்ப்புக் கும்பலோ, மகிழ்ச்சியுடன் அதற்கு அரோகரா போடுகின்றது. புலியொழிப்பதையே அரசியல் வேலைத்திட்டமாக கொண்ட இந்த புலியொழிப்புக் கூத்தாடிகள், பிசாசுடன் சேர்ந்து இப்படித்தான் தமது மலட்டு அரசியலைச் செய்கின்றனர்.

சிலர் தாம் எந்த ஏகாதிபத்தியத்துடனும் சேர்ந்து செயல்படவில்லை என்று வித்தை காட்டுவது எல்லாம், அரசியலில் பொய்யும் புரட்டுமாகும். அரசியல் ரீதியாக ஏகாதிபத்திய பயங்கரவாத வரையறைக்குள், இவர்கள் அங்குமிங்குமாக மிதக்கின்றனர்.

உலகில் மிகப் பயங்கரமான, கொடூரமான, பயங்கரவாத இயக்கம் புலிகள் என்று அமெரிக்கா கூறுகின்றது. புலியெதிர்ப்பு புலியொழிப்புக் கும்பல், இதை வைத்து அரசியல் பிரச்சாரம் செய்கின்றனர். சூடு சுரணையற்ற நக்கித் தின்னும் மலட்டு அரசியல். இந்த இழிநிலையில் தான், புலியல்லாத அரசியல் பம்மி மிதக்கின்றது.

புலியை ஒழிக்க பேரினவாதிகளும், இந்தியாவும், ஏகாதிபத்தியமுமில்லை என்றால், என்ன அரசியலைத் தான், இந்தக் கும்பல் செய்யும். இதற்குள் தான் இவர்கள் சுற்றிச்சுற்றி சுழியோடுகின்றனர். கடந்த 20 வருடமாக, இப்படித் தான், இதற்குள் தான், புலியல்லாத கும்பல்கள், பேயுடனும் பிசாசுடனும் கூடி வாழ்கின்றனர்.

புலிகளை மிக மோசமான ஒரு இயக்கம் என்று சொல்ல அமெரிக்காவுக்கு, எந்த அருகதையும் தார்மீக உரிமையும் கிடையாது. பேரினவாதிகள் தமிழ் மக்களை ஒடுக்குகின்றார்கள் என்று புலிகள் தாங்களே தமிழ் மக்களை ஒடுக்கியபடி சொல்லும் உரிமை புலிகளுக்கு எப்படி இல்லையோ, அப்படித் தான் இதுவும்.

உலகிலேயே மிகமோசமான மனித அவலத்தை உருவாக்கி, அதைக் கொண்டு வாழும் அமெரிக்கா புலியைப் பற்றி கூறுவது நகைப்புக்குரியது. அமெரிக்காவின் பயங்கரவாத வழியில், அதன் அரசியல் உள்ளடகத்தை அடிப்படையாக கொண்டு உருவானது தான், புலிகள் இயக்கம்.

இப்படி அரசியல் பயங்கரவாதத்துக்கு, அரசியல் ரவுடிசத்துக்கு, அரசியல் மாபியாத்தனத்துக்கு தந்தையாக தாயாக இருப்பதே அமெரிக்கா தான். இப்படி உலகளாவில் அமெரிக்க மயமாக்கலில், புலிகள் வெறும் எடுபிடிகள் தான். உலகிலேயே மிகக் கோரமான, மனித அழிவுகளை உற்பத்தி செய்கின்ற முதல்தரமான பயங்கரவாதி அமெரிக்கா தான். அதன் ஒவ்வொரு அசைவும், உலக மக்கள் துன்பத்தையும் துயரத்தையும் மனித அழிவுகளையும் உருவாக்குகின்றது. அதன் இராணுவ இயந்திரம் முதல் அதன் பணம் கொடைகள் வரை, உலக பயங்கரவாதத்தை அடிப்படையாக கொண்டது.

இதன் மூலம் சதா மனித உயிர்களை காவு கொண்டபடி, உலகை அதி உச்சத்தில் சுரண்டிக் கொழுக்கின்ற பணக்கார புல்லுருவிகளின் நலனை அடிப்படையாகக் கொண்ட, ஓரு பயங்கரவாத நாடு தான் அமெரிக்கா.

இதற்காக அமெரிக்கா உற்பத்தி செய்த பயங்கரவாத இயங்கங்கள், சதிகள், ஆட்சி கவிழ்ப்புகள், படுகொலைகள், ஆக்கிரமிப்புகள் என்று எத்தனை எத்தனை. இதன் மூலம் கோடான கோடி மக்களை கொன்று குவித்த ஒரு பயங்கரவாத நாடு தான், அமெரிக்கா.

வியட்நாமில் உலகம் அறிந்த பயங்கரவாதத்தை ஏவிய நாடு. இன்று ஈராக்கின் எண்ணைக்காக, அதன் மூலம் சில முதலாளிகளைக் கொழுக்க வைக்க, ஈராக்கை ஆக்கிரமிக்க விரும்பி, அதையே செய்தது, அமெரிக்கா. இதற்காக இந்த பயங்கரவாத நாடு நடத்திய சதிகள், சூழ்ச்சிகள், பேரங்கள், ஆட்சிக்கவிழ்ப்பு முயற்சிகள், பொய்கள், அவதூறுகள் எண்ணில் அடங்காது. இறுதியாக அது நடத்திய ஆக்கிரமிப்பு வரை, ஈராக்கில் இந்த பயங்கரவாதிகளால் கொல்லப்பட்ட மக்கள் எண்ணிக்கை 20 இலட்சத்தை தாண்டுகின்றது. அந்தப் பயங்கரவாதம் இன்றும் தொடருகின்றது. இந்தப் பயங்கரவாதி சொல்வது, புலியொழிப்பு கும்பலுக்கோ அரோகரா போடக் கூடிய வேதவாக்காக உள்ளது.

ஈராக்கின் எண்ணையைக் கொள்ளையடிக்கவும், இதன் மூலம் சிலர் கொழுக்கவும் தான், இவ்வளவு ஆட்டம் ஆடுகின்றனர். இதற்காக இவர்கள் பேசுவதோ திடீர் ஜனநாயகம்.

உலகப் பயங்கரவாதம் பற்றி பேசும் இந்த அமெரிக்கா தான், ஒசாமா பில்லாடனை கூட தனது பயங்கரவாத தேவைக்காக பயங்கரவாதியாக உற்பத்தி செய்தது. ஆயுதம் முதல் பணம் வரை வாரிக்கொடுத்து, பயங்கரவாதத்துக்கு பயிற்சி அளித்தது. இதன் மூலம் இன்று ஆப்கானிஸ்தானை ஆக்கிரமித்து, அந்த மக்களையே கொன்று போடும் அதிபயங்கரவாதத்தையே அமெரிக்கா செய்கின்றது.

இப்படிப்பட்ட அமெரிக்காவின் பயங்கரவாதங்கள் பற்பல. 1948 வரை இஸ்ரேல் என்ற நாடே மத்திய கிழக்கில் இருக்கவில்லை. பலாத்காரமாக, திட்டமிட்டும், வெளியில் இருந்தும் கொண்டு சென்று யூதர்களை கொண்டு உருவாக்கிய நாடு தான் இஸ்ரேல். மத்திய கிழக்கின் தனது பேட்டை ரவுடியாக, அமெரிக்காவால் திட்டமிட்டு இப்படித்தான் உருவாக்கப்பட்டது.

பாலஸ்தீன நாட்டை இல்லாதாக்கிய அமெரிக்கா, இன்று அதன் ஒரு பகுதியை வழங்குவதா இல்லையா என்று விவாதம் செய்கின்றது. என்ன வேடிக்கை. ஏகாதிபத்திய பயங்கரவாதத்தின் கொப்பளிப்பு இப்படிப்பட்டது தான்.

இந்த பயங்கரவாத மூதாதையர்களின் கதையும் இதுதான். அமெரிக்கா என்ற தேசத்தை உருவாக்க, அவர்கள் 10 கோடி செவ்விந்தியர்களைக் கொன்றனர். கொல்வதை சட்டமாக, அதை புனிதமாக, பண வருவாயுள்ள தொழிலாகவே அவர்கள் அறிவித்தவர்கள். கால்மார்க்ஸ் மூலதனத்தில் இதை தெளிவாக எடுத்துக் காட்டுகின்றார். ""புரட்டெஸ்டென்ட் மதத்தின், கண்ணியமிக்க காவலர்களான நியூ இங்கிலாந்தின் புனிதர்கள், 1703 ல் தங்கள் சபையில் நிறவெறி சட்டங்களின்படி ஒரு சிவப்பு இந்தியனின் மண்டைத் தோலுக்கு, அல்லது சிறைபிடிக்கப்பட்ட சிவப்பு இந்தியனுக்கு 40 பவுண் விலை நிர்ணயித்தனர். 1720 இல் ஒவ்வொரு மண்டைத் தோலின் விலையும் 100 பவுணாக உயர்ந்தது. 1744 ல் மாசாசூசெட்ஸ்பே, ஒரு குறிப்பட்ட சிவப்பு இந்திய இனத்தை கலகக்காரர்கள் என்று பிரகடனம் செய்த பின்பு விலைவாசி பின்வருமாறு இருந்தது. 12 வயது அல்லது அதற்கு மேற்பட்ட ஆணின் மண்டைத் தோல் 100 பவுன் (புதிய பவுன்). ஆண்கைதி 105 பவுண். பெண் மற்றும் குழந்தைக் கைதிகள் 55 பவுண். ….வேட்டைநாய்களையும், மண்டைத்தோல் உரித்தலையும் "கடவுளாலும், இயற்கையாலும் தனக்கு அளிக்கப்பட்ட சாதனங்கள்" என்று பிரிட்டிஷ் பார்லிமென்ட் பிரகடனம் செய்தது"" இப்படி இந்திய இனங்கள் பூண்டோடு வேட்டையாடப்பட்டது.

இவர்களின் வாரிகள் 10 கோடி கறுப்பு அடிமைகளை கடத்தி வந்து, கொழுத்தனர். இதுவும் அமெரிக்கப் பயங்கரவாதிகளினால், சட்ட அந்தஸ்து பெற்றது. கறுப்பின மக்களை யாரும் எப்படியும், நடத்தலாம். கொல்ல முடியும், பாலியல் உறவு கொள்ள முடியும், இப்படி எதுவும் செய்யமுடியும். பயங்கரவாதத்தை அடிப்படையாக கொண்ட அமெரிக்காவின் செல்வக் குவிப்பு இப்படித் தான் நடந்தது.

செல்வம் குவிய இந்த பயங்கரவாத தொழில் பெருகியது. 1700 களில் கூறப்பட்ட ஒரு புகழ் பெற்ற ஒப்பந்தம் உருவானது. அதுதான் 'அஸியெந்தோ" உடன்படிக்கையாகும். இதன் படி ""இங்கிலாந்து, ஆண்டு ஒன்றிக்கு 4800 நீக்ரோக்கள் வீதம் 1743 வரை, ஸ்பானிஷ் அமெரிக்காவுக்கு அனுப்பும் உரிமையைப் பெற்றது"" அதாவது நீக்ரோக்களை (கறுப்பர்களை) பிடித்து அடிமையாக அனுப்பும் கோட்டாவை பெற்றுக் கொண்டனர். இது இன்றைய வர்த்தக கோட்பாடு போன்றதே, இந்த நாகரீக ஒப்பந்தங்கள். அடிமைகளை அமெரிக்கா சந்தையில், அன்றைய டொலரில் 500 முதல் 1000 டொலர் என்ற பெறுமதியில் விற்பனை செய்யப்பட்டனர்.

கூலியற்ற இந்த அடிமைகளின் உழைப்பு, தன்னை வாங்கிய பணத்தையே பலமடங்காக்கியது. இதன் செழிப்பு, அடிமை வியாபாரத்தையே சர்வதேச வர்த்தகமாக்கியது. அன்று அடிமைகள் ஏற்றுமதியில் ஈடுபட்ட கப்பல் நிறுவனமான ""லிவர்பூல் 1730 இல் 15 கப்பல்களையும், 1751 இல் 53 கப்பலையும், 1760 இல் 74 கப்பலையும், 1770 இல் 96 கப்பலையும், 1792 இல் 132 கப்பலையும்"" பயன்படுத்தியது. அடிமை வியாபாரத்தில் நம்ப முடியாத வளர்ச்சி. இப்படி அடிமை வியாபாரத்தில் பல கம்பனிகள். கோடானு கோடி (கறுப்பின) மக்களின் அவலத்தில் இந்த வர்த்தகமும், கூலியற்ற உழைப்பும் செழித்தது. விவர்பூல் 60 வருடத்தில் அடிமைகளை ஏற்றுமதி செய்த கப்பல் எண்ணிக்கையை 9 மடங்காக பெருகியது. அதாவது 117 கப்பல் அதிகரித்தது. கப்பல் தொழில் நுட்பம் பெருகியது. அதிக அடிமைகளை கொண்டுவரும் வகையில், கப்பல் கொழுத்தது. அதிக அடிமைகளை கைப்பற்றும் நுட்பம், அவர்களை கொண்டுவரும் நுட்பம் வளர்ந்தது. அடிமைகளை அடிமைப்படுத்தி உழைப்பை உறிஞ்சும் நுட்பம் பெருகியது. அன்று செல்வத்தின் இருப்பிடமே அடிமை வியாபாரமாகியது. இதனால் கடல் கடந்து இந்த வியாபாரத்தில் ஈடுபடுவோரின் தொகை அதிகரித்து. அடிமைகளை கைப்பற்ற பல நாடுகள் போட்டியிட்டன. இதற்கு ஏற்ப சட்டம் சுதந்திரமாகி, அடிமைகைள இலகுவாக கையாளும் வகையில் ஜனநாயகமாகியது. சுதந்திர மனிதன் அடிமைகளை கையாள்வது என்பது, மேலும் சுதந்திரமாகி ஜனநாயகமாக மாறியது. இதனால் அது கொடூரமானதாகியதுடன், காட்டுமிராண்டித்தனத்தையே நாகரீகமாக்கியது.

இப்படி பயங்கரவாதத்தை அரசியலாக கொண்ட அதன் நூற்றாண்டு வரலாறு, இன்றும் தொடருகின்றது. இன்றும் உலகில் மிகப் பெரிய பயங்கரவாத நாடு அமெரிக்க தான். உலகில் உணவின்றி, சுத்தமான நீர் இன்றி, மருந்தின்றி, சுற்றுச்சூழல் மாசடைதலால் மரணிக்கும் 10 கோடிக்கு மேற்பட்ட மக்களின் பச்சைப் படுகொலைக்கு, அமெரிக்கா கையாளும் அரசியல் பயங்கரவாதம் தான் காரணம். இதைவிட ஆக்கிரமிப்புகள், பொருளாதாரத் தடைகள், ஆட்சிக்கவிழ்ப்புகள், இப்படி மக்களை அன்றாடம் படுகொலை செய்யும் அமெரிக்காவின் பயங்கரவாதம், உலகம் தளுவிய அதி பயங்கரமானது.

இந்தப் பயங்கரவாத நாடு, புலியை உலகின் முதல்தரமான பயங்கரவாதி என்கின்றது. புலிகளின் பயங்கரவாதம் என்பது, அரசு பயங்கரவாதத்துக்கு எதிராக மட்டும் போராடாது, மக்களுக்கு (தமிழ் மக்களுக்கும்) எதிராக உள்ளது என்பதால், நாம் அந்த பயங்கரவாதத்தை எதிர்க்கின்றோம். அதை அரச பயங்கரவாதத்துக்கு எதிராக மட்டும் அவர்கள் கையாண்டால், அந்தப் "பயங்கரவாத" த்தை நாம் ஆதரிப்போம். புலிகள் மக்களுக்கு எதிராக கையாளும் பயங்கரவாதம், அமெரிக்காவின் அரசியல் பொருளாதார பயங்கரவாதத்தை பின்பற்றியே செய்கின்றனர். இதற்கு வெளியில் அல்ல. இதன் அரசியல் தன்மை என்பது ஒன்றே.

புலிகளின் பயங்கரவாதம் தமிழ் முஸ்லீம் சிங்கள மக்களுக்கும் மேலானதாக இருப்பதால், ஒப்பீட்டளவில் அது குறுகியது. அமெரிக்கப் பயங்கரவாதமோ, உலக மக்கள் மேலானது. புலிகளின் பயங்கரவாதத்தின் மூலமாக, அதன் அடிப்படையாக இருப்பது பேரினவாதத்தின் கொடூரமான இன ஒடுக்குமுறை தான். இப்படியிருக்க, அமெரிக்கா புலியின் பயங்கரவாதம் பற்றிப் பேசுவது என்பது, இலங்கையை தனது அடிமை நாடாக மாற்றத்தான். தனது பயங்கரவாதச் சதிகள் மூலம், தலையிடும் உரிமைக்காகத் தான் அது புலம்புகின்றது. அதாவது தனது பயங்கரவாதத்தை இலங்கை மக்கள் மேல் திணிக்கத் தான், புலிப்பயங்கரவாதம் பற்றிப் பேசுகின்றது. இந்த அடிப்படையில் தான், புலியெதிர்ப்பு புலியொழிப்பு வாதிகளும், தமது பங்குக்கு அமெரிக்காவுடன் சேர்ந்து மக்களின் முதுகில் குத்துகின்றனர்.